Stamppot Cola-Rum

”Een champignonnetje op zijn tijd voorkomt veel narigheid” luidt het gezegde. Vroeger, toen deze paddestoeltjes nog niet op grote schaal werden geteeld, kon je in het bos nog weleens een elfje of een feetje tegenkomen. De elfjes moesten namelijk de paddestoeltjes beschermen tegen trollen en ander bosgespuis. Het gezegde luidde toen ook: ”twee elfjes in het bos, alle trollen zijn de klos”. Nu zie je alleen nog lege blikjes en chipszakken in het bos. Maar toch, als je ’s nachts in het bos loopt…

- 750 gram champignons
- 45 gram boter
- 3 deciliter lichte bouillon
- beetje nootmuskaat
- beetje citroensap
- aardappelmeel
- 2 eierdooiers
Maak de champignons schoon (hoef ik niet uit te leggen) met water met een beetje azijn. Laat ze in de boter, waarbij de bouillon en de nootmuskaat gevoegd wordt, zachtjes gaar stoven (een klein half uurtje). Bind het vocht met het aardappelmeel, voeg er citroensap en een beetje zout bij en vermeng het voorzichtig met de geklopte eiderdooers. Stukje stokbrood er bij en ’s nachts droom je van kleine elfjes waarmee je in het bos speelt.

(De tekening is van Melanie Klegerman)

Dribbelkoeken moet je niet verwarren met drabbelkoeken. Die komen uit Friesland. Dribbelkoeken dus. De naam is ontstaan in 1866 in een klein dorpje in Zuid Holland, Rijsoord. En dat kwam zo:
Jantje Moog, een boerenknegt, speelde heel vaak met een bal op het land. Hij dribbelde dan om de koeienvlaaien heen. Hij voetbalde al terwijl dat spelletje nog uitgevonden moest worden. Jantje had alleen niet in de gaten dat er aan het einde van het land een sloot lag. Hij was zo op de bal geconcenteerd dat hij zo de sloot in liep. En niet één keer, nee, tientalle keren.
De boer kwam toen op het idee om zijn vrouw koeken te laten bakken die hij op het land lag op verschillende afstanden. Jantje moest daar dan omheen dribbelen en als hij geen koeken meer zag moest hij stoppen. Vijf meter voor de sloot lag de laatste koek. Vandaar de naam dribbelkoeken. Een heel oud recept dus.
- 250 gram bloem
- 200 gram suiker
- 50 gram fijngehakte sucade
- 1 ei
- 3 thelepels kaneel
- 3 deciliter melk
- beetje zout
- reuzel om te bakken (mag ook gewoon frituurvet zijn

Klop het ei met iets zout en voeg het meel, de kaneel en de suiker roerende toe. Voeg dan, al roerende, de melk toe en daarna de sucade. Doe het beslag in een (bakkers)spuitzak en spuit steeds een gelijke hoeveelheid in de hete olie en bak ze aan beide zijden lichtbruin. Schep ze dan met een schuimspaan uit de olie en leg ze voorzichtig op keukenpapier.
Leg ze nu op het grasveld in je tuin en laat je kinderen er omheen dribbelen met een bal.

Tijd voor de polonaise, zet je feestneus dus maar op, bezuip je en hos met je zatte kop achter de feestvierende menigte aan. Je vriendin zit nog aan een tafeltje, maar jij ziet zo veel vriendinnen waar je best een polonaise mee wil dansen eten. Nou, daar gaat ie dan:
-6 eiwitten
-550 gram poedersuiker
- 50 gram amandelen (snippers)
- zaadjes van een half vanillestokje

Zeef de poedersuiker. Wrijf een bakblik met boter in en bestrooi het met poedersuiker. Geef hierop vier cirkels aan van 18 cm doorsnee. Klop vijf eiwitten zo stijf mogelijk. Roer er snel de vanillezaadjes met 500 gram poedersuiker door. Het eiwit moet dan een taaie, samenhangende massa worden. Spuit (met een spuitzak, of maak er zelf een van papier) één van de cirkels in de vorm van een slakkenhuis, zo vlug mogelijk vol met het stijfgeslagen eiwit. Bespuit van de drie andere cirkels slechts de rand een paar keer boven elkaar zodat je ringen krijgt van twee cm hoogte. Bestrooi al het eiwit met poedersuiker en laat het in een lauwe oven, met weinig onderwarmte, geheel bros worden. Dat duurt ongeveer twee-eneenhalf uur. De kleur moet wit blijven. Leg dan op de eiwittenbodem de drie ringen. Kleef deze aan elkaar en op de bodem vast met 1 eiwit dat met 25 gram poedersuiker is is stijfgeslagen. Strijk een beetje eiwit langs de buitenkant van de polonaise en strooi daartegenaan de gesnipperde amandelen die je eerst even lichbruin hebt geroosterd. Bestrooi dan alles nog een keer met poedersuiker en laat ook het laatste eiwit in de oven opdrogen.
Vul de polonaise na bekoeling en kort voor het gebruik met een kwart liter slagroom die met een paar eiwitten stijfgeslagen is en maak het af met poedersuiker naar smaak.
Nou nou, je tandarts zal er niet blij mee zijn en jij misschien ook niet. Je staat er uren voor in de keuken. Laat je net opgedoken vriendinnen het dus maar doen. Kun jij een beetje je roes uitslapen op de bank.

Kijk, nu gaat het er op lijken: rumpudding! Rum, altijd aanwezig op de schepen van Maarten Tromp, Piet Hein en Michiel de Ruyter. Of de koks er rumpudding mee maakten is niet bekend, maar wel kregen de matrozen vaak een extra oorlam rum na het enteren van vijandelijke schepen en het over de kling jagen van de bemanning. En soms nog wel meer dan een extra oorlam op de schepen van Piet Hein als de buit uit een scheepslading zilver bleek te bestaan. Vrolijke tijden waren dat.
- een halve liter slagroom
- 4 eieren
- schil van een citroen
- 2 deciliter rum
- 150 gram suiker
- 15 gram witte gelatine

Klop de eieren met de suiker en de geraspte citroenschil tot de suiker is opgelost. Laat deze massa au bain Marie gebonden worden. Voeg er dan (van het vuur) de rum en de geweekte en in kokend water opgeloste gelatine bij (gelatine weken in koud water en met een beetje water even laten koken). Klop de room stijf en roer er de overige massa door. Laat de pudding, af en toe roerende, gelei-achtig worden, giet hem in een met eiwit besmeerde vorm en laat hem koud en stijf worden.
Schenk er een paar flinke glazen cola-rum bij en je ziet de wereld aan voor een plumrumpudding.

Met schuim kun je lekker veel kanten op. Zoals mijn twee vriendinnen bijvoorbeeld wekelijks doen ( ’s zomers natuurlijk hè) in de grote badkuip die ik in de tuin heb staan. Dit tot groot plezier van vooral mannelijke omwonenden die vanuit hun slaapkamerraam dit gespetter met groot plezier aanschouwen. Op een keer wilde ik mee’’schuimen”, maar de dames maakten mij al snel duidelijk daar niet van gediend te zijn. Ik ben daar weken verdrietig van geweest. Maar goed, schuim dus:
- 6 eieren
- 30 gram bloem
- 35 gram suiker
- 35 gram boter
- geraspte citroenschil

Roer de eierdooiers net zo lang met de suiker en de citroen tot een dik, wit en luchtig mengsel is verkregen. Doe er dan de bloem bij en vermeng het goed.
Klop daarna het eiwit zo stijf mogelijk en voeg er het mengsel van eigeel en bloem door. Niet te lang roeren. Smelt de boter in de pan maar laat ze niet bruin worden. Giet er het mengsel in en laat de omelet lichtbruin worden. Zet daarna de pan in de over (160 graden). Na vier minuten is de omelet droog en gaar. Laat ze dan voor de helft op een groot bord glijden en vouw er de andere helft overheen. Een beetje poedersuiker er over en klaar is Kees.
Roep nu naar de dames in de tuin dat het eten klaar is en maak er een schuimige maaltijd van

Je kunt met vermicelli natuurlijk veel meer doen dan in de soep gooien. We gaan er nu eens een lekkere maaltijd van maken:
- een kwart liter melk
- 25 gram vermicelli (fijn)
- 175 gram nassivlees
- 50 gram ui
- 50 gram boter
- een halve eetlepel kerry een halve deciliter bouillon
- 100 gram rijst
- 1 ei
- 1 citroen
- kappertjes en peterselie

Breng de melk aan de kook, doe er de vermicelli bij en wat zout en laat ze drie kwartier koken. Bak de (gesnipperde) uit in een beetje boter lichtbruin. Voeg ze met het vlees, de bouillon en de kerry bij de vermicelli en laat het flink heet worden. Wel blijven roeren. Intussen heb je ook de rijst al gekookt en afgegoten.
Doe de rijst op een flinke schotel aan de rand hoger dan in het midden. Leg daar dan de vleesmassa in en garneer de rand met plakjes ei, uitgetande schijfjes citroen, kappertjes en een takje peterselie.
Eigenlijk is het nu en lekkere rijstschotel geworden.

Er zijn van die dagen dan heb je echt geen zin om te koken. Dan bestel je een pizza en neem je ondertussen een douche. Tja, dan is de pizzaman er toch eerder dan verwacht.

Link: sevenload.com

Je ziet het niet zo vaak meer tegenwoordig: een duifje op tafel. Behalve mijn eigen duifje dan hè. Maar als zij op tafel ligt, wordt er even niet aan eten gedacht.
Goed, duifjes dus. Bij duizenden vliegen ze rond en dan vooral in de grote steden. Ze schijten je balkon onder en je auto, je wordt er gek van. Hoog tijd om hier een halt aan toe te roepen en ze op grote schaal in de pan te doen.

- 2 duiven
- 80 gram boter
- 10 gram zout

Ga met je luchtbuks naar een plein in de stad waar je woont en knal er een paar af. Heb je geen luchtbuks of is het ding onderweg afgepakt door de politie, neem wat duivenvoer mee. Lok de duif naar je toe, laat hem uit je hand eten, grijp hem vast en draai hem de nek om. Herhaal dat nog een keer (of zoveel keer dat je genoeg hebt voor de buurtbarbecue).
Ga naar huis en pluk de duiven in de richting van de staart naar de kop. Hang de duiven daarbij aan hun pootjes op. Zorg dat het vel niet gescheurd wordt. Laat ze een dag hangen om het vlees te laten besterven. Maak de andere dag een sneetje in de duiven en haal de ingewanden er uit. Was de vogeltjes van binnen en van buiten goed schoon. Doe er wat zout en een stukje boter in. Zout de duiven ook van buiten. Smelt de boter in een pannetje en wentel de duiven aan alle kanten door de hete boter. Laat dan in een braadpan de braadboter bruin worden en doe de duifjes er in om ze lekker bruin te braden. Wel zo nu en dan even omkeren. Schenk dan een beetje water bij de jus, sluit de pan en braad de duif verder gaar in ruim een uur. Serveer er salade bij, is lekker.

Laat je ook eens een keer van je beste kant zien aan je visite en doe je een beetje groter voor dan je bent. Stop er eens mee om van die domme kaasblokjes met een vlaggetje en een stukje ananas op tafel te zetten. Het is natuurlijk wel makkelijk, maar het is zoooo jaren ‘90. Je hebt hier wel een truffeltje (of meer dan één) voor nodig en die zijn nogal aan de prijzige kant. Maar je visite zal er nog maanden over praten en wie weet word je op hun feestje ook eens een keer enthousiast begroet.

- zoet roggebrood (mag ook gesneden zijn)
- 250 gram Parmezaanse kaas
- 25 gram bloem
- 35 gram boter
- 2 deciliter melk
- 1 grote truffel
- beetje zout en cayennepeper

Snijd dunne langwerpige sneetjes van het roggebrood in de vorm van grote dominostenen. Als er korstjes aan het brood zitten: er af snijden. Maak een sausje van boter, bloem en melk. Roer er 200 gram Parmezaanse kaas op het vuur door en vermeng het met het zout en de peper.
Besmeer met dit mengsel de sneetjes roggebrood en strooi er de rest van de kaas over.
Snijd dunne reepjes van de truffel en verdeel de sneetjes brood daarmee in twee helften. Maak nu door middel van rond gesneden stukjes truffel de ogen op de ‘’stenen”.
Kijk, dit noemen wij een stijlvol hapje!

”Hallo, ik ben Petra, en ik heb een voetbaltaart gemaakt. En weet je wat zo erg is? Andere bakkers maken ook een voetbaltaart en dat mag niet.”
”Hallo, ik ben John. Nee, dat mag niet en daarom hebben wij de naam ”voetbaltaart” geregistreerd bij het Merkenbureau. En elke bakker die nu nog een voetbaltaart maakt krijgt van ons een advocaat op zijn dak. Dan spannen wij een proces tegen hem aan en eisen we een dwangsom van honderd kletskoppen per dag…offe…honderd kletsen voor z’n kop per dag, dat weet ik even niet meer. Nou, dan weten jullie het. Doeiiii, we zijn nu even op vakantie hoor.”
”Oh jee, het recept, maar niet maken hoor, denk er om!

- 4 eieren
- 100 gram melissuiker
- 100 gram patentbloem
- 10 gram citroensap

Maak stiekem een warm beslag en hup in de vorm, even in de oven (hoef ik niet uit te leggen), en de bovenzijde bestrijken met slagroom. Spuit een rand van rozetjes met slagroom en het vlak vullen met diverse vruchten. Dek de taart af met een voetbalveld van marsepein.
Denk er aan je gordijnen te sluiten. Wie weet loert er een advocaat door je raam.