Koolsalade met kip
Deze keer gaan we op rooftocht en wel bij de grote bedriegster Sonja Bakker. Dat meisje dat met veel gelieg en gestolen recepten een paar dieetboekjes heeft geschreven. Hierbij natuurlijk geholpen door al die fabrikanten waarvoor zij in haar boekje reclame maakt zoals Bolletje, Campina en het volledige arsenaal van Unilever. Kijk, zo kan ik ook een boekje uitgeven en geld verdienen. Het gekke is dat die recepten nog helpen ook, althans voor een tijdje. Daarna ben je weer net zo dik en lekker aantrekkelijk als altijd. Sonja speelt in op de gevoelens van ontevredenheid die toch al bij de meeste dames latent aanwezig zijn. Letterlijk alles heeft Sonja van een ander. Ook al die goede ”tips” van haar en die zogenaamde vragen van de week. Om er eens één te noemen: ”Is het erg als ik een maaltijd over sla?” Ja, dank je de koekoek. Als je een dieet volgt ben je blij dat het weer etenstijd is, dan mag je weer. Nog een belangrijke uitspraak in haar boekje: ”een weegschaal laat zien hoeveel je weegt.” Goh zeg…! Maar goed , we geven haar een koekje van eigen deeg, maar wel een beetje aangepast en veel meer caloriën.
- 400 gram rode kool
- 1 bosje bieslook
- 1 zakje sla van de Lidl
- 24 rozijnen
- 4 eetlepels volle slasaus
- 200 gram in roomboter gebakken kipblokjes
- 1 deciliter rode wijn (Lidl)
- ½ eetlepel fijne mosterd
- peper en zout
Snijd alles goed fijn en meng het in een kom met de rozijnen en de bieslook. Roer in een diep bord de slasaus, de wijn en de mosterd en doe er een beetje zout en peper bij. Roer dit heerlijke sausje door de kool en de sla.
Serveer er in de boter gebakken friet bij en voor de liefhebbers een lekkere frikadel. Wees niet te zuinig met de maionaise.
Nee, nee, ik ben niet jaloers op Sonja…nou ja…een beetje wel eigenlijk.
Tags: bakker, bieslook, bolletje, campina, kip, sonja bakker
Een man fietst over een landweggetje en ziet opeens een kip met drie poten voorbij rennen. Hij stapt af en probeert de kip te pakken, maar steeds als hij in de buurt komt zet de kip het op een rennen. De man volgt de kip en komt bij een boerderij uit. Daar ziet hij een boer staan. Hij vraagt hem: “Is die kip van u?” “Ja,” antwoordt de boer. De man zegt: “Weet u dat het dier drie poten heeft?” “Ja, dat klopt,” antwoordt de boer weer, “en dat komt zo: ik woon hier met mijn vrouw en zoon, en steeds als we kip aten hadden we ruzie over wie de pootjes mocht opeten. Na lang onderzoek is het ons gelukt een kip met drie poten te fokken” De man vraagt: “En is het nou over met die ruzies?” De boer antwoordt: “Dat weet ik niet, want het is ons nog steeds niet gelukt het beest te vangen.”
Soubisesoep? Wat is nu weer soubisesoep. Het Hôtel de Soubise, waar de soep naar genoemd is, is een paleis gelegen aan de rue des Francs-Bourgeois in het IIIe arrondissement van Parijs. Het werd gebouwd voor de prins en prinses van Soubise op de grondvesten van een landgoed dat er al stond sinds 1375. Dan zou je denken, een prins en een prinses moet wel eindigen met een ”zij leefden nog lang en gelukkig”. Maar dat was niet zo want de prins bracht de nacht ook wel eens door bij een van zijn maitresses. En dat vond de prinses niet zo leuk. Dus op een middag kleedde zij zich zeer sexy aan en met niet meer dan een niemendalletje verraste zij haar prins in de keuken waar hij net uiensoep aan het koken was. Toen de prins zich omdraaide zag de prinses tranen in zijn ogen. Zij dacht dat het haar verschijning was en ze werd meteen weer verliefd op hem en ze vergaf hem al zijn zonden. En midden op de keukentafel bedreven zij de liefde en daarna leefde de prinses nog lang en gelukkig.
Dan is het ineens weer zaterdagavond en je hebt geen zin om weer naar Kinderen geen Bezwaar, Paul de Leeuw, domme spelletjes en crime-series op TV te kijken. Dus wat doe je dan? Je belt een paar vrienden en vriendinnen en je gaat stappen! Dat kost een paar centen maar dan heb je ook niks. Jammer dat je nergens meer mag roken. Het wordt er dus niet gezelliger op. Behalve…als je jezelf een stuk in je kraag zuipt. Ladderzat word je door je vrienden in een taxi gehesen en de andere ochtend weet je niet meer hoe je thuis gekomen bent en wie er nog meer in je bed lag. Dan is het tijd om iets tegen die kater te doen:
Het heeft niet veel geholpen, al die miljarden aan garantstellingen en leningen. Ik zou daar toch mooi nog een paar restaurantjes van hebben kunnen openen. En niet alleen hier, over heel de wereld! Behalve IJsland dan en nog een paar landjes waar de mensen geen geld hebben of alleen maar halal mogen eten.
Er valt niets te vieren, geen feestje in het vooruitzicht. Sterker nog, je werkte bij de Fortisbank en je kreeg de zak omdat je niet kon voorkomen dat de bank omviel. Geen bonus deze keer. Je moet je leasebak inleveren en je Porsche verkopen en je villa kun je aan de straatstenen niet kwijt. Thuisgekomen drink je een fles rum leeg waarna je met een brandende sigaret op de bank in slaap valt. Gelukkig word je gered door de rookmelder en als even later de brandweer komt worden alleen nog de belendende percelen natgehouden. De verzekering betaalt niet omdat je verdacht wordt van brandstichting. Dan is het tijd voor een taart.
Kom je thuis van je werk begint je vriendje gelijk tegen je te zwammen terwijl jij alleen maar rust wil na een dag hard werken. Maar je weet hem wel stil te krijgen door een kleine striptease uit te voeren. Je nodigt hem uit om mee te doen en vol enthousiasme begint hij zich uit te kleden. Als hij naakt is duw je hem een pan in zijn handen en laat je hem zwampudding maken. Luid protesterend begint hij aan zijn opdracht.
Ik schrijf dit stukje incognito. Met valse snor en zonnebril op zit ik achter mijn beeldscherm in de hoop niet herkend te worden. In durf geen dier meer te noemen in de recepten. En waarom? Vanwege Piep!, een omroep voor dieren die wil laten zien dat beter kijken en luisteren naar dieren heel inspirerend voor mensen kan zijn. Het is een initiatief van de communicatiewetenschappers Karen Soeters en Maarten Reesink. Wat gaan zij doen? Nou, bijvoorbeeld jonge poesjes de catwalk opsturen in Holland`s Next Top Pussy. Dat zal mijn kat leuk vinden, hij is ”geholpen”. En honden die Martin Gaus leren zich als mens te gedragen. En een soap met schildpadden. Ik dacht dat er inmiddels geen plaats meer was voor idioten. Nou, er kunnen er nog genoeg bij hoor!
Mijn kat werd vandaag achterna gezeten door een hond. Hij rende de straat uit en die hond er achteraan. Mijn kat is natuurlijk veel sneller en wendbaarder dan zo’n domme hond. Even later kwamen ze weer terug maar toen had mijn kat er genoeg van en klom in een boom waar hij de hond ging zitten uitlachten. De hond werd daar behoorlijk pissig van en probeerde ook in de boom te klimmen. Dat lukte hem een meter en toen viel hij languit op zijn rug op de grond. Beschaamd droop hij af met de staart tussen de benen. Mijn kat miauwde hem vrolijk na. Dat bracht mij op het idee van de vogelnestjes.




