Donkere notenkoekjes
Na een jaar woekerpolis en kredietcrisis ben je toe aan innerlijke rust. Inplaats van een kerstpakket of dertiende maand heeft je baas je een meditatiecursus aangeboden. En die heb je hard nodig! Je bent jezelf namelijk verloren, je hebt geen contact meer met jezelf en daarom heb je ook geen contact met anderen. Je hebt je afgesloten. Daarom is het nu tijd om contact met je Boeddha-natuur te zoeken. Dan weet je ook dat je geen aandacht schenkt aan je koffiemoment. Hongerig kijk je naar de billen van je secretaresse en je wilt er je handen op leggen. Fout! Wees je bewust van de aanraking van je hand met de koffie, benoem de smaak, ervaar elk slokje als iets speciaals, ook als het die smerige Van Nelle-automatenzooi is. Wees totaal in je werk (ook leuker voor je baas). Luister naar de stilte van geluiden en naar de hiaten daarin als je baas even stopt met ouwehoeren. Stop een paar keer per dag abrupt met je werk en wees alleen aanwezig. Oh…dat doe je al dagelijks. Richt je in de lunchpauze volledig op de beweging van het eten, bijvoorbeeld op notenkoekjes:
- 75 gram margarine
-50 gram cacao
- 2 eieren
- 175 gram basterdsuiker
- 4 bolletjes gember
- twee eetlepels gembersiroop
- 100 gram fijngehakte hazelnoten
- 100 gram bloem
Roer de margarine zacht, meng de caccao er door en blijf net zo lang roeren tot alles goed is vermengd. Klop de eieren met de suiker en de gembersiroop flink op. Meng de bloem en de noten door het eimengsel en doe er daarna het donkere margarinemengsel bij. Werk alles snel en goed door elkaar.
Leg kleine bergjes van deeg op een beboterde bakplaat. Plat de bergjes wat af. Bak de koekjes op 200 graden in twintig minuten gaar.
Nodig nu een vriendje of vriendinnetje uit en eet de koekjes gezamenlijk op. Zorg dat de plek in je huis gewijd is, bijvoorbeeld je slaapkamer alhoewel liggend mediteren niet raadzaam is. Je valt dan sneller in slaap. Je kunt natuurlijk liggend wel eerst andere zaken afhandelen alvorens in slaap te vallen te gaan mediteren. Waar heb je anders een vriend of vriendin voor, niet waar?
Een tijdje geleden dineerde ik bij een vriend die een restaurant heeft in Rotterdam. We aten gebraden parijs met klassieke muziek als achtergrond. Na het diner bezochten wij een concert van het Rotterdams Filharmonisch Orkest. Het was een prachtig concert waarbij mij de paukenist extra opviel: hij had echt wat in te brengen. Al een kwartier voor aanvang van het concert liep hij nerveus van pauk naar pauk, gaf er kleine klopjes op, legde zijn oor te luisteren en knikte dan tevreden.
Je hebt een vreselijke nachtmerrie gehad: Bert van Leeuwen stond voor de deur om je mee te nemen naar een restaurant om het weer goed te maken met je tweelingzuster. Al in de boks was het donderjagen tussen jullie en het is nooit meer goed gekomen. Maar, koppig als je bent, je vloekte Bert van de deur en je schreeuwde hem toe dat hij maar bij Rouvoet langs moet gaan om het goed te maken tussen hem en onwillige jongeren en mannen die hun vrouw slaan. Maar daar ging het portier van de limousine open en er stapten twee kleerkasten uit die jou bij kop en kont beetpakten en je languit in die veel te lange gemiddelde gezinsauto gooiden. Je werd geblinddoekt en na een tijdje stopte de auto en werd je ruw naar buiten geslingerd. Eenmaal binnen werd je blinddoek afgedaan en was je rechtstreeks in de uitzending van Bert. Het uitzinnige publiek gooide met tomaten en even later werd je zuster in een boks binnengebracht. Al van verre gilde ze naar je dat je er niet bij mocht, dat het haar boks was. Ze keek er ook heel gemeen bij zo tussen de spijlen van dat kleine gevangenisje.
Je boft, je bent eerste kerstdag uitgenodigd om bij je schoonmoeder te komen eten. Je zwagers komen ook met hun, bij elkaar, zes kinderen. Je herinnert je nog hoe het vorig jaar ging. Eerst moest je briefjes trekken en de cadeaus mochten niet duurder zijn dan 15 euro. Maar je zwagers, die allebei een goede baan hadden bij de Fortis-bank, hadden veel meer uitgegeven. Je vriendin kreeg een X-Box en je schoonmoeder een beautycase van ongeveer honderd euro. Je maakte de ongelukkige opmerking dat zij dat ding wel erg hard nodig had. De sfeer zat er meteen goed in. Het werd er allemaal nog vrolijker op toen de kinderen elkaar tijdens het eten met de botjes van de kalkoen begonnen te bekogelen en je zwagers en schoonzussen er niets van zeiden. Toen je één van die ettertjes een draai om zijn oren gaf omdat een botje in je soep belandde en de spetters op je nieuwe overhemd zaten, begon je schoonzus te krijsen dat je haar lieve kind mishandelde. Je gaf haar meteen ook een draai om haar oren waarop je zwager zei dat hij dat al jaren wilde doen. Toen was natuurlijk het hek van de dam en gooide je schoonzus het overgebleven deel van de kalkoen naar je zwager. Niemand had in de gaten dat je schoonmoeder intussen was flauwgevallen met haar gezicht in haar bord soep. Afijn, het was weer ouderwets gezellig en je verheugt je alweer op eerste kerstdag.
Je wordt in de gaten gehouden door de AIVD. Je bent namelijk zo goed als ontmasterd als spionne van de Actiegroep Tegen Betutteling. Je hebt de e-mailpostbussen van Balkenende, Bos en Rouwvoet gekraakt en je bent er achter gekomen dat er plannen bestaan om het roken in je eigen huis te verbieden. Er zijn ook plannen om in slaapkamers camera’s op te hangen om te kunnen zien wanneer je seks hebt en daar belasting over te heffen. Rouvoet wil verplicht stellen dat je elke avond met je kinderen minstens een uur gaat ganzeborden of mens-erger-je-nieten. En doe je dat niet, dan gaan je kinderen naar een pleeggezin. Daarom heb je plannen gesmeed om die drie betuttelaars te ontvoeren. Je brengt ze onder in een eenzaam gelegen boerderij in de Ardennen. Je bindt ze vast op een stoel en dan nodig je je vrienden uit. Je zet het op een zuipen en je rookt tegen de klippen op. Om de drie wat vrolijker te maken voer je hen paddo’s en je steekt joints in hun mond. De andere ochtend bekennen ze, met het schaamrood op de kaken, dat ze het ontzettend naar hun zin hebben gehad. Balkenende en Rouwvoet zijn wel wat bangelijk voor de straf van de Heere en daarom houd je ze nog twee maanden vast om daar van los te komen. Bos zet je in een auto en je laat hem bij de grens uitstappen, hij gaat de rest maar lopen. Je geeft hem nog wel zijn pasje van de ABN-AMRO-bank terug. Voor zijn vertrek liet je hem natuurlijk nog wel even meeëten:
Er zijn van die dagen dat alles tegen zit. Om te beginnen versliep je je vanochtend gruwelijk en toen je eenmaal in de auto zat nam je de verkeerde afslag waardoor je in een file van vijftien kilometer belandde. Op de zaak aangekomen kreeg je van je chef een enorme uitbrander en hij beloofde je ontslag bij de volgende keer. Hij vertelde nog even fijntjes dat jouw productiecijfers de laatste tijd ook te wensen over laten. Tot overmaat van ramp crashte ook je computer nog waardoor je productie vandaag ook weer belabberd is. Afijn, langzaamaan werd het vijf uur en toen je in je auto stapte weigerde het kreng te starten. Je bofte dat je een trekje kreeg van een collega. Onderweg naar huis kocht je nog even een kerstboom die je op je imperial gooide. Thuis aangekomen was de boom pleite omdat je vergeten was het ding vast te binden. Toen was het natuurlijk tijd voor een paprikaatje:
We gaan het vandaag eens gemakkelijk doen en klimaatneutraal. Dat moet namelijk van de leugenaartjes van Milieudefensie en andere nutteloze, subsidieslurpende, instellingen die ons proberen bang te maken met verwoestende orkanen en tsunamies. Er worden zelfs klimaatstraatfeesten georganiseerd waarbij dan extra straatverlichting wordt neergezet, BBQ’s worden aangestoken en de gemeenteraadsleden van Groen Links hinderlijk aanwezig zijn. Het geluidsmilieu wordt verpest door de toespraken die plaatselijke bobo’s houden en de andere dag moet de reinigingsdienst extra uitrukken om jouw straatje schoon te vegen. En dat terwijl de aarde al tien jaar
Het onweert, het regent, het stormt en het kan nog wel even duren voor je vriendin thuis is. Zij staat vast in de file vanwege het slechte weer. Dus je denkt kom, ik ga vast de vis schoonmaken en een lekker maaltje bereiden. Wanneer mijn vriendin dan straks thuiskomt kan ze direct aanvallen. Als je de vis uit de emmer haalt en op het aanrecht legt valt plotseling de stroom uit. Je let even niet op de vis die met zijn gespartel de fles rode wijn omver gooit en in de wijn vrolijk verder gaat met spartelen. Je hebt er al weer spijt van dat je je vriendin wilde verrassen. Nou ja, wat heet: ze is zeeeeer verrast




