Stamppot Cola-Rum

Je bent vrouw en ook nog allochtoon. Hoe slecht kun je het treffen in het leven. Gelukkig ben je wel hoog opgeleid, dat is te zeggen, je hebt je VMBO afgemaakt. Dan is het nu tijd om naar carrierebeurs DiversityWorks te gaan op 14 en 15 april in een passagiershalletje ergens in Amsterdam. Daar kun je je orienteren op een baantje waarmee je de top kunt bereiken. En met top bedoelen we ook TOP. Misschien word je wel commissaris van politie waarmee je Guusje ter Dorst weer een groot plezier doet. Of hoofd Klantenservice bij NUON als je geleerd hebt hoe je het beste klanten kunt afpoeieren en het riet in kunt sturen met een kluitje.
Maar voor je de top bereikt moet je natuurlijk eerst wat werkwinkeltjes bezoeken zoals daar zijn ”hoe kom je er achter wat je werkelijk wilt?” Ja, dat is heel belangrijk. Dan moet je naar je innerlijke gevoelens gaan luisteren. Diep van binnen word je namelijk tegengehouden en belemmert. Maar je krijgt tools (dat is gereedschap) om die belemmering weg te halen. En dan, ineens, weet je wat je wilt: een rijke man en zangeres worden.
Vervolgens naar de werkwinkel ”Een echte dame zegt NEE!” Dat gaat over assertiviteit. Je kunt geen nee zeggen terwijl toch algemeen bekend is dat wanneer een vrouw Nee zegt, zij Ja bedoelt. Bij sommige multiculturelen moet je dat maar eens navragen op die diversiteitsbeurs. Dus of je nu nee of ja zegt, het wordt opgevat als Ja. Want vrouwen zijn dienstbaar en altijd uit op erkenning en complimentjes. Wij gaan je discrimineren en wel positief. We bieden je niet alleen een zitplaats aan in de bus, maar ook een topbaan. Niet omdat je de meest geschikte bent, maar u is vrouw en misschien ook nog een multiculturele. Daarom dus!

- 12 grote zure appelen
- 10 beschuiten
- 1½ theelepel kaneel
- 80 gram margarine
- 75 gram suiker
- 4 eieren

Kook van de appelen lekkere appelmoes (appelen schillen, in plakken snijden en in koud water leggen om niet bruin te worden. Zet ze op met kokend water en laat ze zonder deksel gaar koken in ongeveer een kwartiertje. Roer zo nu en dan om aanbranden te voorkomen. Met een pollepel een beetje fijn maken en daarna door een zeef wrijven).
Meng de appelmoes nu met de geraspte beschuiten, de margarine, de suiker, de eierdooiers en de kaneel. Roer er daarna het stijfgeklopte eiwit door. Besmeer een taartvorm met margarine en fijne paneermeel en doe er het mengsel in. Daarna een kleine drie kwartier in een matig warme oven en voila, roep de schoenlapper maar. Althans, als dat vak nog bestaat.

Je wilt een keer naar Mekka om ook eens een keer die zwarte steen te zien die het symbool is van alle kwaad. Eerst was het ding wit, maar later werd hij zwart vanwege de zonden van de mensen. Wat dat betreft had elke steen op deze aardbol wel zwart kunnen zijn. En je wilt natuurlijk stenen gooien naar de drie zuilen die de duivel vertegenwoordigen. En stenen gooien is leuk, dat weet je nog uit je tijd dat je Ajaxfan was. En in Mekka is het ook nog eens legitiem.
Maar ja, je bent geen moslim dus kom je Mekka niet binnen. Je laat je omvormen tot moslim en de reis kan beginnen. In een volgepakt vliegtuig vlieg je naar Jedda en binnen de kortste keren ben je in Mekka. Het is een drukte van jewelste en overal om je heen zie je met weinig overtuiging zoekende mannen die hun vrouw zijn kwijtgeraakt in het gedrang. Je biedt aan om mee te zoeken, maar je hulpvaardigheid wordt niet op prijs gesteld. Je loopt zeven keer om de Ka’ba en je loopt zeven keer rond een paar heuvels. Nu merk je pas dat je geen conditie hebt en je neemt je voor voortaan te gaan lopen naar je penthouse op de veertiende verdieping. Maar niet getreurd, je tent staat klaar en je maakt een lekkere nacht. De andere dag ga je naar een enorme vlakte waar niets meer te zien is dan heel veel mensen die ook niet precies weten wat ze daar aan het doen zijn. Maar dan komt het leukste: je mag stenen gooien naar een paar zuilen die in Mina staan, net buiten Mekka. Je krijgt je 49 stenen en je gooit ze keihard naar de ”duivel”. Maar je gooit zo hard dat de zuilen omvallen. Je schrikt en kijkt om je heen. De menigte staart je met open mond aan en komt op je af onder het roepen van Alla Akbar. De mannen zwaaien enthousiast met grote kromme zwaarden. O jee, denk je, als dat maar goed afloopt. Je denkt dat je laatste uurtje geslagen heeft. Maar ach, met 72 maagden in het vooruitzicht schik je je in je lot.
Maar nee, je wordt op handen gedragen, de mensen zien in jou de nieuwe profeet, ze gaan op hun knieën voor je, je wordt aanbeden. De menigte pakt je vast en je wordt naar de moskee in Mekka gedragen waar je een preek moet houden. Dat doe je in het Nederlands omdat je geen Arabisch kent en je lult maar wat natuurlijk.
Na de preek moet je met iedereen thee drinken en daar moet je zo van plassen dat je heimelijk in de menigte kunt verdwijnen en terug kunt gaan naar Nederland. De moslims zijn radeloos en schrijven uiteindelijk een nieuw boek: De Verdwenen profeet.

- 100 gram margarine of boter
- 100 gram tarwemeel
- 100 gram suiker
- 100 gram zoete amandelen
- wat marmelade of jam

Week de amandelen in warm water en pel ze waarna je ze in mootjes hakt. Nou ja, in hele kleine stukjes. Malen mag ook. Kneed ze met de boter, de suiker en het meel tot een stevige bal en verdeel die in twee gelijke stukken. Druk de ene helft uit op de bodem van een met boter besmeerde, niet al te grote, taartvorm en zorg er voor dat dat het deeg zo dun mogelijk is. Bak het in een matig warme oven lichtbruin en gaar in ongeveer twintig minuten. Even laten afkoelen en de koek uit de vorm halen. Doe hetzelfde nog een keer waarna je de twee delen op elkaar legt met jam er tussen. Lekker bij de koffie of na vijf biertjes.

Je bent de broer van Sonja Bakker, Ton Bakker, maar je hebt zo’n verschrikkelijke hekel aan je zus dat je besluit een anti-afslankboek te maken. Je hebt ook al een titel: Bereik je maximale gewicht. De recepten zijn allemaal met veel vet, geen boter of olie, maar lekkere varkensreuzel om frieten in te bakken en om vlees met vette randen in te braden. Het boek wordt een groot succes en het flutboekje van je zus verkoopt voor geen meter meer. De halvazooi, magere zooi en suikervrije zooi wordt afgeschaft. Hoe meer calorieen hoe beter. Je ziet meer en meer tevreden mensen op straat en in de reclame- en modebranche zie je alleen nog maar dikke modellen. Op de stranden zie je dames met blubberende vetrollen boven hun strakke bikinibroekje en uitpuilende borsten in veel te kleine BH-tjes. Kortom, het leven is een groot feest dank zij jou! Niemand schaamt zich meer en anorexia is uitgebannen. Maatje 36 kan echt niet meer. Je bent schathemeltje rijk geworden en je zus Sonja is inmiddels aan de bedelstaf, slaapt in slooppanden en verkoopt zichzelf voor 5 euro.
Maar dan komt de keerzijde: de Europese Unie beschuldigt Nederland van het veroorzaken van een wereldwijd voedseltekort en valt met NAVO-troepen ons land binnen. Het verzet is hevig en er woedt een verbeten strijd om de laatste hamburgers, gehaktballen, vette kroketten en stampotten met vette jus en kaantjes. Soldaten worden bekogeld met bloemkolen en meloenen en kinderen schieten met hun katapulten spruitjes naar de vijand. Maar uiteindelijk wordt de strijd verloren en het feest is over. Jouw boek wordt verboden en je wordt veroordeeld tot tien jaar keukendienst in het Kurhaus in Scheveningen. Daar heb je bij de afvalcontainer een heftig weerzien met je zus Sonja die gewend is juist uit die container te eten. Jullie vallen in elkaars armen en besluiten om het toch maar weer goed te maken en samen een boek te schrijven: Vreetzaam Leven.

- 200 gram bloem
- 200 gram margarine (of boter)
- 200 gram suiker
- 200 gram amandelen
- geraspte schil van een citroen
- 1 ei
- 500 gram abrikozenjam

Roer de suiker en de margarine in een kom door elkaar tot de margarine zacht is geworden. Maal de amandelen fijn en voeg ze bij de margarine. Voeg ook gelijk de citroenschil, het ei en de bloem er bij. Roer het goed door elkaar en kneed er een stevig deeg van. Laat het een beetje indrogen en rol het deeg dan uit op een met bloem bestrooide plank. Bedek met een ronde, vrij dikke plak de bodem van een springvorm die met margarine is ingevet. Maak van de rest van het deeg een opstaande rand in de springvorm van twee centimeter hoog. Snijd van de rest van het deeg gelijke smalle repen. Bedek de bodem met jam, even hoog als het opstaande randje en leg hierover, kruisgewijze, repen deeg. Bestrijl de repen met gelopt ei en bak de taart gaar in een uurtje op 190 graden.

Na een jaar woekerpolis en kredietcrisis ben je toe aan innerlijke rust. Inplaats van een kerstpakket of dertiende maand heeft je baas je een meditatiecursus aangeboden. En die heb je hard nodig! Je bent jezelf namelijk verloren, je hebt geen contact meer met jezelf en daarom heb je ook geen contact met anderen. Je hebt je afgesloten. Daarom is het nu tijd om contact met je Boeddha-natuur te zoeken. Dan weet je ook dat je geen aandacht schenkt aan je koffiemoment. Hongerig kijk je naar de billen van je secretaresse en je wilt er je handen op leggen. Fout! Wees je bewust van de aanraking van je hand met de koffie, benoem de smaak, ervaar elk slokje als iets speciaals, ook als het die smerige Van Nelle-automatenzooi is. Wees totaal in je werk (ook leuker voor je baas). Luister naar de stilte van geluiden en naar de hiaten daarin als je baas even stopt met ouwehoeren. Stop een paar keer per dag abrupt met je werk en wees alleen aanwezig. Oh…dat doe je al dagelijks. Richt je in de lunchpauze volledig op de beweging van het eten, bijvoorbeeld op notenkoekjes:

- 75 gram margarine
-50 gram cacao
- 2 eieren
- 175 gram basterdsuiker
- 4 bolletjes gember
- twee eetlepels gembersiroop
- 100 gram fijngehakte hazelnoten
- 100 gram bloem

Roer de margarine zacht, meng de caccao er door en blijf net zo lang roeren tot alles goed is vermengd. Klop de eieren met de suiker en de gembersiroop flink op. Meng de bloem en de noten door het eimengsel en doe er daarna het donkere margarinemengsel bij. Werk alles snel en goed door elkaar.
Leg kleine bergjes van deeg op een beboterde bakplaat. Plat de bergjes wat af. Bak de koekjes op 200 graden in twintig minuten gaar.
Nodig nu een vriendje of vriendinnetje uit en eet de koekjes gezamenlijk op. Zorg dat de plek in je huis gewijd is, bijvoorbeeld je slaapkamer alhoewel liggend mediteren niet raadzaam is. Je valt dan sneller in slaap. Je kunt natuurlijk liggend wel eerst andere zaken afhandelen alvorens in slaap te vallen te gaan mediteren. Waar heb je anders een vriend of vriendin voor, niet waar?

Hij is weer in het land, de man die met zijn staf zwaait, kinderen angst aanjaagt, zijn knegten het dak opstuurt en zelf ondertussen een paar neutjes pakt. En zou hij nu nog alle cadeautjes betalen dan zou ik hem nog aardig gaan vinden. Maar nee, hij zadelt mij op met zeurende kinderen als zij geen laptop, Xbox of Wii krijgen. Die heilige krijgt de verlanglijstjes en hij stuurt mij de rekening. Elk jaar weer hoop ik dat hij die kinderen van mij mee neemt naar Spanje. Desnoods neemt hij mij mee naar Spanje (hmmm…leuke gedachte). En dan zie ik die zwarte Piet met zijn roe en dan denk ik: man, gebruik dat ding nu eens om al die stoute kinderen een pak rammel te verkopen. Het zijn geen Pietjes maar mietjes. Om mijn frustratie af te reageren ga ik nu maar snel een sinterklaascake bakken:

- 150 gram bloem
- 150 gram boter
- 150 gram suiker
- theelepel rasp van citroenschil
- 3 grote eieren
- vier verkruimelde speculaasje
- snufje zout

Klop de boter met de suiker en citroenrasp zo lang dat het glad en schuimig is. Voeg er dan één voor één de eieren aan toe en klop het beslag zo luchtig mogelijk op.
Voeg de bloem schepje voor schepje toe en roer het door het beslag. Daarna nog de verkruimelde speculaasjes er voorzichtig doorheen roeren. Geen mixer gebruiken en niet kloppen. Nu de cakevorm een beetje beboteren en het beslag er in doen. Dan in de oven (180 graden) en na een goede drie kwartier heb je een lekker cakeje.
Oh, wacht even, er wordt aan de deur geklopt. Waarschijnlijk is het een vreemdeling die verdwaald is, maar ik doe lekker niet open!

Over struif gesproken, wie praat er tegenwoordig nog over struif. Vroeger gingen wij met de boer mee als hij zijn hengst andere paarden liet dekken. De hengst kreeg dan eerst een emmer struif te drinken en als hij dan op die merrie klom stonden wij verbaasd te kijken naar wat er uit de buik van die hengst groeide. Ach, wisten wij veel. Maar die hengst was daarna nog niet klaar en weer kreeg hij een emmer struif en hup, naar de volgende merrie. En zo deed die hengst het drie keer achter elkaar. Dus voor de hengsten onder jullie: roomstruif:

- 6 eieren
- 150 gram tarwemeel
- driekwart liter volle melk
- 60 gram gesmolten echte boter
- 45 gram suiker
- ½ stokje vanille

Roer de eierdooiers glad met de suiker en het gespleten stokje vanille. Voeg er langzaam de bloem, de gesmolten boter en de melk bij. Kijk uit voor klontjes! Klop daarna het eiwit zo stijf mogelijk en roer het beslag langzaam door het eiwit. Bak van deze hoeveelheid zes koeken met margarine in de koekepan op een laag vuurtje lichtbruin en gaar. Leg dan de eerste vijf koeken met de witte kant naar boven op een bord. Smeer op de bovenste koek wat margarine en leg de laatste koek met de bruine kant naar boven op de andere koeken. Bestrooi de roomstruif met poedersuiker en dien het warm op.
Mocht je voor dekhengst willen spelen, herhaal dit recept dan drie keer en hoop dat je het haalt.

Er valt niets te vieren, geen feestje in het vooruitzicht. Sterker nog, je werkte bij de Fortisbank en je kreeg de zak omdat je niet kon voorkomen dat de bank omviel. Geen bonus deze keer. Je moet je leasebak inleveren en je Porsche verkopen en je villa kun je aan de straatstenen niet kwijt. Thuisgekomen drink je een fles rum leeg waarna je met een brandende sigaret op de bank in slaap valt. Gelukkig word je gered door de rookmelder en als even later de brandweer komt worden alleen nog de belendende percelen natgehouden. De verzekering betaalt niet omdat je verdacht wordt van brandstichting. Dan is het tijd voor een taart.

- 6 eieren
- 25 gram suiker
- 50 gram bloem
Voor het vulsel:
- 2½ deciliter melk
- 3 eierdooiers
- 5 gram bloem
- 50 gram suiker
- ½ stokje vanille

Roer de eierdooiers (van de 6) zolang met de suiker tot het helemaal fijngewreven is. Voeg er de bloem bij en vermeng alles zo vlug mogelijk met de inmiddels stijfgeklopte eiwitten (van de 6). Doe het beslag in een met margarine besmeerde taartvorm en bak de taart in de oven op 180 graden (met onderwarmte) in ongeveer een half uurtje gaar.
Maak daarna de roomvla dat je op deze manier hebt klaargemaakt: roer de eierdooiers met de suiker en de bloem tot een gladde massa zonder klontjes. Breng de melk met de vanille langzaam aan de kook en giet dit bij de eierdooiers. Wel goed blijven roeren tijdens het mengen. Giet alles terug in de pan waarin je de melk hebt gekookt. Blijf goed roeren met een garde en laat de zaak tien minuten koken.
Als de zaak is afgekoeld, snijd dan de taart in drie of vier lagen. Besmeer deze met de roomvla. Leg de lagen op elkaar en besmeer ook de zijkant van de taart. Even leuk versieren met glazuur en vruchtjes.
Herhaal het bovenstaande tien keer. Ga met de taarten naar de vergadering van de Raad van Bestuur van Fortis en vraag of zij wellicht een stukje taart bij de koffie willen. Ga doelgericht te werk.
Later in de politiecel begin je hartverscheurend te huilen als je verteld wordt dat je vriendin er met de bestuursvoorzitter van Fortis vandoor is. Je denkt aan zelfmoord maar je broekriem en je stropdas zijn je afgenomen. Maar gelukkig, je wraak was zoet!

Tijd voor een taart, en wat voor één: een Valançaytaart. Wellicht ken je chateau Valançay, en prachtig kasteel in Frankrijk, waar vroeger de prins van Talleyrand woonde, minister van buitenlandse zaken onder Napoleon. Hij ontving daar belangrijke gasten in pracht en praal en daar hoort natuurlijk lekker eten en drinken bij. En Talleyrand hield van zware spijzen, tintelende wijnen en lichte vrouwen. En dat terwijl hij van 1788 tot 1791 bisschop was van Autun. Als voorgerecht nam hij altijd taart:
- 5 eieren
- 130 gram suiker
- 80 gram amandelen (malen)
- 110 gram bloem
- 100 gram boter
- citroenschil van een hele citroen (geraspt)
- abrikozenjam
- doorschijnend glazuur
- Franse geconfijte vruchten

Wrijf een springvorm in met boter en bestrooi hem met bloem. Roer een heel ei met de suiker en de citroenschil onfeveer tien minuten door elkaar. Roer er dan één voor één de dooiers van de andere eieren door, de gemalen amandelen, het sap van de citroen, de bloem, het stijf geslagen eiwit en vervolgens in een dun straaltje de lauwe, gesmolten boter. Doe de massa in de springvorm en bak de taart in ongeveer drie kwartier in een hete oven gaar en licht bruin. Laat ze daarna bekoelen en keer ze om en garneer de vlakke kant. Bestrijk deze eerst met abrikozenjam (zo nodig even opgesmolten) en dan dik met doorschijnend glazuur (is kant en klaar te koop of maak het zelf). Maak de garnering af met Franse, geconfijte vruchten.
Nodig nu de pastoor maar uit voor een glaasje wijn en en een stuk van deze heerlijke taart. De lichte vrouwen zou ik in dit geval vergeten. Alhoewel…

Dribbelkoeken moet je niet verwarren met drabbelkoeken. Die komen uit Friesland. Dribbelkoeken dus. De naam is ontstaan in 1866 in een klein dorpje in Zuid Holland, Rijsoord. En dat kwam zo:
Jantje Moog, een boerenknegt, speelde heel vaak met een bal op het land. Hij dribbelde dan om de koeienvlaaien heen. Hij voetbalde al terwijl dat spelletje nog uitgevonden moest worden. Jantje had alleen niet in de gaten dat er aan het einde van het land een sloot lag. Hij was zo op de bal geconcenteerd dat hij zo de sloot in liep. En niet één keer, nee, tientalle keren.
De boer kwam toen op het idee om zijn vrouw koeken te laten bakken die hij op het land lag op verschillende afstanden. Jantje moest daar dan omheen dribbelen en als hij geen koeken meer zag moest hij stoppen. Vijf meter voor de sloot lag de laatste koek. Vandaar de naam dribbelkoeken. Een heel oud recept dus.
- 250 gram bloem
- 200 gram suiker
- 50 gram fijngehakte sucade
- 1 ei
- 3 thelepels kaneel
- 3 deciliter melk
- beetje zout
- reuzel om te bakken (mag ook gewoon frituurvet zijn

Klop het ei met iets zout en voeg het meel, de kaneel en de suiker roerende toe. Voeg dan, al roerende, de melk toe en daarna de sucade. Doe het beslag in een (bakkers)spuitzak en spuit steeds een gelijke hoeveelheid in de hete olie en bak ze aan beide zijden lichtbruin. Schep ze dan met een schuimspaan uit de olie en leg ze voorzichtig op keukenpapier.
Leg ze nu op het grasveld in je tuin en laat je kinderen er omheen dribbelen met een bal.

Tijd voor de polonaise, zet je feestneus dus maar op, bezuip je en hos met je zatte kop achter de feestvierende menigte aan. Je vriendin zit nog aan een tafeltje, maar jij ziet zo veel vriendinnen waar je best een polonaise mee wil dansen eten. Nou, daar gaat ie dan:
-6 eiwitten
-550 gram poedersuiker
- 50 gram amandelen (snippers)
- zaadjes van een half vanillestokje

Zeef de poedersuiker. Wrijf een bakblik met boter in en bestrooi het met poedersuiker. Geef hierop vier cirkels aan van 18 cm doorsnee. Klop vijf eiwitten zo stijf mogelijk. Roer er snel de vanillezaadjes met 500 gram poedersuiker door. Het eiwit moet dan een taaie, samenhangende massa worden. Spuit (met een spuitzak, of maak er zelf een van papier) één van de cirkels in de vorm van een slakkenhuis, zo vlug mogelijk vol met het stijfgeslagen eiwit. Bespuit van de drie andere cirkels slechts de rand een paar keer boven elkaar zodat je ringen krijgt van twee cm hoogte. Bestrooi al het eiwit met poedersuiker en laat het in een lauwe oven, met weinig onderwarmte, geheel bros worden. Dat duurt ongeveer twee-eneenhalf uur. De kleur moet wit blijven. Leg dan op de eiwittenbodem de drie ringen. Kleef deze aan elkaar en op de bodem vast met 1 eiwit dat met 25 gram poedersuiker is is stijfgeslagen. Strijk een beetje eiwit langs de buitenkant van de polonaise en strooi daartegenaan de gesnipperde amandelen die je eerst even lichbruin hebt geroosterd. Bestrooi dan alles nog een keer met poedersuiker en laat ook het laatste eiwit in de oven opdrogen.
Vul de polonaise na bekoeling en kort voor het gebruik met een kwart liter slagroom die met een paar eiwitten stijfgeslagen is en maak het af met poedersuiker naar smaak.
Nou nou, je tandarts zal er niet blij mee zijn en jij misschien ook niet. Je staat er uren voor in de keuken. Laat je net opgedoken vriendinnen het dus maar doen. Kun jij een beetje je roes uitslapen op de bank.