Stamppot Cola-Rum

Zit ik vanmiddag op de A16 achter een politiebusje. Dat ging met 140 zonder sirene en zwaailicht en ik er achter aan. Ik ben gek op bloederige ongelukken en opstootjes. Want daar ging dat busje naar toe natuurlijk. Eenmaal in Rotterdam ging het met 100 de stad in en ik ook. Zie ik ineens het stopbordje oplichten. Volgzaam als ik ben stopte ik, draaide mijn raam open en wachtte op de agentjes. Een agent stapte uit en liep naar mijn auto.
”Uw naam,” blafte hij. ”Peter R. de Vries,” zei ik. Daar schrok hij wel van maar hij geloofde mij niet.
”U reed veel te hard,” sprak hij mij streng toe. ”Klopt,” zei ik, ” maar jullie ook en jullie hebben een voorbeeldfunctie.”
”Dat kost u dan een bekeuring. Papieren!”
”Zal ik jou eens voor je gekke kop slaan,” blafte ik net zo hard terug terwijl ik mijn portier dreigde open te doen.
Het jonge agentje deed een stapje terug en vroeg met stemverheffing, ”is dat een dreigement?”
”Nee hoor,” zei ik hem, ”dat is een belofte.”
Toen liep hij terug naar zijn busje en sprak met zijn passagier die ik nog niet gezien had. Even later kwam er een meisje van een jaar of vijftien uit het busje. Tenminste, zo zag ze er uit. Ze droeg wel een uniform en ze had een pistool op haar heup. Ze moest dus minstens achttien zijn.
”Gaan wij moeilijk doen?” vroeg ze met een hoog stemmetje.
”Als je met ”wij” jullie bedoelt dan is het antwoord ja,” zei ik.
Het meisje stond mij even aan te kijken, keek toen haar collega aan en keek weer naar mij. Ik knikte haar bemoedigend toe. Jeetje, dacht ik, leren ze nu helemaal niets meer op die politie-blo? Ik had mezelf met mijn arrogante houding allang uit de auto gesleurd. Maar niet deze twee agentjes. Het meisje trok de jongen aan zijn mouw en ze liepen een stukje bij mij vandaan. Na even met elkaar overlegd te hebben kwamen ze terug en spraken mij belerend toe om voortaan op mijn snelheid te letten. ”Ok,” zei ik, ”als jullie dat ook doen wordt het weer een stuk veiliger op straat. En zo reed ik weg. Ik stak mijn hand nog op als groet, maar zij groetten niet terug.

- 1 gehakt lente-uitje
- 2 eetlepels sojasaus
- 1 eetlepel rijstazijn
- 1 eetlepel honing
- 1 theelepel gehakte verse gember
- 1 pond zalmfilet (4 porties)
- geroosterde sesamzaadjes

Hak het uitje fijn en doe het samen met de sojasaus, azijn, honing en gember in een kom. Roer alles goed door elkaar tot een lekkere saus. Doe de vier stukken zalm in een afsluitbare plastic zak en voeg er 3 eetlepels van de saus bij. Laat dit in de koelkast 15 minuten marineren. De rest van de saus even bewaren.
Wikkel de gemarineerde zalm in aluminiumfolie (al dan niet apart ingepakt) en leg ze in een hapjespan. Zet de pan op een laag vuurtje met het deksel er op. In ongeveer een kwartiertje is de zalm heerlijk gaar. Pak ze uit en doe er de rest van de saus over. Bestrooi daarna met geroosterde sesamzaadjes

Sesamzaadjes kun je zelf roosteren. Doe de zaadjes in een tefalpan en rooster ze op een matig laag vuur onder voortdurend roeren tot ze geurig en lichtbruin zijn.

Dat al dat gemekker over de Mexicaanse varkensgriep een grote hoax is, was bij sommige echte deskundigen natuurlijk al lang bekend. Waarom is het dan zo’n hype geworden? Wel hierom: Bijna alle mensen willen zich belangrijker voor doen dan dat ze in werkelijkheid zijn. Bijvoorbeeld de heren Coutinho van het RIVM en viroloog Ab Osterhaus. In de schaduw van deze twee doen heel veel anderen zich ineens ook belangrijk voor en nemen maatregelen die eerder de lachlust opwekken dan dat ze helpen om te voorkomen dat je de griep krijgt. Een van die idioten is Peter van Hemmen, manager bij Woonbron in Delft. Hij en zijn medewerkers mogen geen handen meer schudden. Dan denk ik, zou Peter echt zo gek zijn of heeft hij stiekem een deal gesloten met de handenschudweigeraar Faizel Ali Enait? Er wonen tenslotte nogal wat islamieten in Delft. Met je ellebogen werken wordt zo wel een stuk makkelijker. Maar hij is niet de enige idioot. Bij de Belgische spoorwegen liggen al tienduizend mondkapjes klaar.
Maar goed, gekken maken vaak het nieuws. Daarom heb ik vandaag op de Dam in Amsterdam allee voorbijgangers een hand gegeven. En weet je wat? Niemand weigerde!

- 2 kilo verse mosselen
- 4 eetlepels olie
- 1 teentje knoflook
- 300 gram rijst
- halve liter kippen bouillon
- paar draadjes saffraan
- 1 blikje tomatenpuree
- 1 blik doperwten
- 1 paprika
- selderij en peterselie

Verhit de olie en fruit hierin de kleingesneden knoflook. Doe de rijst er bij en laat die een paar minuten zachtjes bakken. Voeg dan de bouillon met de saffraan toe. Kook de rijst in twintig minuten in de bouillon gaar. Maak de mosselen schoon, kook ze met aanhangend water in enkele minuten gaar en neem ze uit de schelp. Laat de mosselen met de tomatenpuree en de uitgelekte doperwten een kwartier zacht stoven. Schep het mengsel door de rijst. Maak de paprika schoon en snijd hem in repen. Garneer de schotel met de paprika en een paar takjes peterselie en selderij.

”Morgen blijf ik thuis want ik denk dak de Mexicaanse varkensgriep hebt.”
”Pardon?” zeg ik tegen Annie, onze serveerster.
”Jaaahe,” gaat Annie verder, ”jij heb un brief van Guusie gehad waarin staat dat jouw perseneel naar huis mot as ze koors krijgen. Nou, ik heb koors, kijk het zweet druip van me hoofd.”
”Tis waar hoor,” piept de andere serveerster Mariette. ”As ik te dicht bij je komp, kejet al krijge.”
”Annie, het is hier dertig graden. Logisch dat je staat te zweten.”
”Nee, morrege komp ik niet.”
Ik ren naar de brievenbus en jawel: een brief van Guusje, onze minister van Binnenlandse Zaken.
”Geachte mevrouw,” Huh? Ik kijk naar de naam. Ja, die klopt maar ik ben geen vrouw.
”In het kader van de bestrijding en voorkoming van de op handen zijnde pandemie (Mexicaanse griep, voorheen varkensgriep maar deze naam wordt niet meer gebruikt sinds moslims zich daardoor gekwetst voelen), raad ik u ten strengste aan werknemers met griepverschijnselen niet naar uw bedrijf te laten komen. Dit ter voorkoming van besmetting van collega’s en eventuele klanten. Mocht u niet zonder uw personeel kunnen, laat hen dan niet praten, hoesten, niezen, zwaar ademhalen, huilen, lachten en hun behoefte doen op een gezamenlijk toilet. Ook handen geven is niet aan te raden. Seksuele intimiteiten met uw personeel zijn uiteraard uit den boze.”
Fuck, denk ik terwijl ik naar de borsten van Annie kijk en naar de billen van Mariette, ook dat nog.

- 600 gram schelvisfilet
- 2 uien
- 250 gram worteltjes
- 1 kleine selderijknol
- 500 gram witlof
- 1 teentje knoflook
- halve deciliter slaolie
- klein blikje tomatenpuree
- 2½ deciliter water
- zout en peterselie

Maak de uien, de worteltjes en de witlof schoon. Snijd de uien in ringen, de worteltjes in plakjes, de knolselderij in blokjes en de witlof fijn. Fruit de ui en de fijngesneden knoflook in de olie lichtbruin en voeg de tomatenpuree en het water toe. Breng het mengsel onder goed roeren aan de kook. Voeg de groente toe en laat het geheel 10 minuten zachtjes stoven. Bestrooi de visfilets met zout en leg ze in een ingevette ovenschaal. Bedek ze met de groentenmassa en zet de schotel, afgedekt met aluminumfolie, 25 minuten in een voorverwarmde oven van 180 graden. Bestrooi de schotel voor het opdienen met peterselie. Staat leuk.

Heerlijk dat voorstel van Rutte: volledige vrijheid van meningsuiting. Ik mag binnenkort God een aardbei noemen, Mohammed een debiel en Jezus een geflipte hippie. Alleen dat over die holocaust ligt een beetje moeilijk. Tenminste, bij de Joden dan. Geen discussie meer over de jodenkoek en de negerzoen komt ook weer terug. De joden moeten trouwens niet zeuren, de Armeense holocaust wordt ook door elke Turk ontkend en daar hoor je niemand over. Al helemaal de politieke partijen niet die Turken binnen hun gelederen hebben. Alleen een beetje flauw van Rutte dat hij daar niets over zegt en ook niets over de islam die hij niet te pruimen vindt. Zeker bang voor een aanslagje. Je hoeft ook geen imams meer te vervolgen die zeggen dat je homo’s met hun hoofd naar beneden van een flatgebouw moet flikkeren. Dan vervang je het woord homo gewoon door moslims. Dat wordt dringen op die flat.
Ik vraag me af of beledigen van levende personen ook weer mag. Bijvoorbeeld dat je onze Bea een enge, door de ratten besnuffelde dame vindt. Of zou je dan van je bed gelicht worden? Kijk, een beetje onderscheid moet er blijven. Dat ik de paus de grootste schijnheilige bedrieger ter wereld vind, kan nog net. Maar om dat nou van Balkenende of Bos te zeggen, dat gaat me net iets te ver. Dat zijn onze eigen bedriegers en daar moet iedereen met zijn fikken van afblijven.

Gevulde scholfilets
- filets van vier schollen
- 1 kleine ui
- dille
- peterselie
- 1 citroen
- peper en zout

Was de filets en droog ze af. Bestrooi ze met peper en zout. Maak de ui schoon en snijd hem klein. Verdeel de ui en wat dille over de visfilets aan de kant van het vel. Rol de vis met de vulling op en leg de rolletjes in een ovenschaal. Bestrijk de vis dun met wat olie en schuif de schaal op een rooster in de oven op de grillstand. De oven even voorverwarmen. Laat de vis in 20 minuten gaar en bruin worden. Op het bord een beetje garneren met peterselie en schijfjes citroen.
Op de barbecue kan ook, maar dan de visrolletjes eerst inpakken in aluminiumfolie.

Je bent een echte straatvechter en dat heb je al jong geleerd. Dat moest ook wel, want je woonde naast een woonwagenkamp en met die kampers was het altijd knokken. Later haalde je zwarte banden bij judo, ju-jitsu, karate en kickboksen. Eigenlijk heb je er niet zo veel mee gedaan en daarom besloot je om buschauffeur te worden in Gouda. Maar dat vond je niet opwindend genoeg. Echte knokpartijen heb je daar niet meegemaakt en bovendien vond je de korpschef van de politie en de burgemeester maar slappe hap.
Maar nu heb je het gevonden. Je bent buschauffeur in Ede geworden. Daar is pas wat te beleven. Ede heeft namelijk een criminele Marokkaanse bende van veertig jongeren en zo’n 200 meelopers. Zelfs de politie is er bang van. Maar jij niet, jij lust die ettertjes rauw, je eet ze bij het ontbijt!
En jawel hoor, al bij je eerste dienst komen er een stel van die relschoppers je bus in en weigeren te betalen. Eerst vraag je natuurlijk netjes of ze een strippenkaart dan wel een abonnement hebben, maar ze lachen je gewoon uit. Ze lopen te spugen in het gangpad en vallen andere passagiers lastig. Je zit het even aan te kijken en vraagt nog een keer of ze willen betalen. Dan komen er twee dreigend op je af en vragen jou of ze je kop in elkaar mogen slaan.
”Ja natuurlijk,” zeg je, ”kom maar op,” en tegelijkertijd geef je de eerste een karatetrap in zijn kruis en de tweede een ”kickboksdreun” op zijn neus. Zo, dat zijn er al twee die kreunend in het gangpad liggen. Dan komen er nog drie op je af die je eenzelfde behandeling geeft. Je krijgt een staande ovatie van de andere passagiers en je sleept drie kreunende en twee bewusteloze crimineeltjes de bus uit. Je gaat terug om je strippenkaartstempel te halen en je geeft ze nog even keihard een stempel op hun voorhoofd. Terug in de bus zeg je tegen de passagiers dat je ze hebt afgestempeld maar dat ze er hier uitwilden.

- 6 panharingen
- 50 gram margarine
- 1 gesnipperde ui
- 1 laurierblad
- 30 gram bloem
- 1 eetlepel paprikapoeder
- 1 eetlepel tomatenpuree
- 3 deciliter melk
- mespuntje suiker, peper en zout

Was de haringen en maak ze droog. Leg de haringen dakpansgewijs in een licht beboterde ovenschotel. Smelt het restant van de margarine in een pannetje en laat de ui er licht in fruiten. Voer er al roerende de bloem aan toe. Roer er na twee minuten de tomatenpuree en paprikapoeder door en schenk er langzaam, roerende, de melk bij. Blijf net zo lang roeren tot een gladde saus is ontstaan. Verkruimel het laurierblad en voeg het met de suiker en peper en zout naar smaak, aan de saus toe. Laat de saus vijf minuten pruttelen. Zeef de saus en schenk het over de haringen. Schuif de schotel in een hete oven (250 graden) en laat de haringen in twintig minuten in de saus gaar stoven. Geef er een lekkere pastasalade bij.
-

Zeg maar dag met je handje tegen je pensioen, zeg maar toedeledokie. Daar gaat je overwintering in Spanje. Het enige land waar je met je karige uitkering nog miljonair kunt zijn is Zimbabwe. Niks nie nieuwe auto of je kleinkinderen verwennen. Je moet er een baantje bijnemen als vakkenvuller of pompbediende. Had nou maar zelf veertig jaar lang die centjes op de bank gezet. Nu gaat de directeur van je pensioenfonds er met jouw geld vandoor. Hij verdient nog een dikke vier ton en geeft zichzelf aan het einde van het jaar een vette bonus. Logisch, hij moet tenslotte ook een kerstboom kopen en proberen een poot te breken tijdens de wintersport.
Zuchtend besluit je om een bejaardenmilitie op te richten. Je adverteert in kranten en op internet en de response is groot. Uit alle hoeken en gaten van Nederland dienen de vutters en ander opgebrand spul zich aan. Van de eerste contributies koop je camoeflagekleding en kalashnikovs. Je traint je mannen in de bossen bij Driebergen en in de Drunense duinen en na twee maanden heb je van al die oude, stramme mannen vechtjassen gemaakt. Dan koop je bij de dump in Polen en Bulgarije een paar ouwe tanks en pantservoertuigen en je verovert in een paar uur Nederland. Van enige tegenstand is geen sprake. A omdat de soldaten hier als watjes worden opgeleid en B omdat het beste van het leger in Afghanistan zit. Daarna verover je het binnenhof en je zet de regering gevangen. De koningin is zoals gebruikelijk al naar Canada gevlucht. Alex was daar al vanwege een studie van snelstromend water en Maxima was haar boerderijtje in Argentinie van twee miljoen aan het inrichten met schattige meubeltjes van Ikea.
Je nationaliseert gelijk alle pensioenfondsen en zo heb je meteen de beschikking over 600 miljard euro. Daarna verhoog je de pensioenen met tien procent. Het gevolg is wel dat over dertig jaar die 600 miljard geslonken is tot 200 miljard. Maar over dertig jaar ben jij 92, dus so what! Wouter Bos laat je na een tijdje weer vrij om een vacature in de kantine van de Tweede Kamer op te vullen zodat hij jouw koffie in mag schenken. Je wordt op handen gedragen en overal hangen levensgrote affiches met jouw afbeelding er op. De banken laat je ook niet…”au sodemieter,” roep je als je vrouw je een schop geeft, ”zit je nou alweer te maffen, hier ga boodschappen doen en neem een paar sliptongetjes mee. Als je terug bent kun je de ramen voor me zemen.”

- 3 sliptongen
- 500 gram spinazie
- 500 gram aardappelpuree (mag uit een pakje)
- 4 deciliter kaassaus

Maak de tong schoon (of koop ze gefileerd) en kook ze gaar in water met zout. Neem met een fileermes voorzichtig de filets van de graat en leg het vlees onder in een diepe vuurvaste schotel die met margarine is ingesmeerd. Leg hierop de gekookte en gehakte spinazie (laat de spinazie eerst heel goed uitlekken en smelt er dan een klontje margarine in), daarop een laag aardappelpuree en giet er dan de kaassaus overheen. Laat de schotel in een hete oven lichtbruin worden. Neem er een glaasje colarum bij. De vis moet tenslotte zwemmen.

Je hebt je zelf aangemeld voor Lingo. Niet omdat je nu zo van spelletjes houdt, maar omdat je in stilte al jaren verliefd bent op Lucille Werner. In de studio aangekomen krijg je eerst een voorgesprek om te laten zien dat je op de kleuterschool goed je best hebt gedaan en woordjes kunt zeggen. Je mocht geen partner meenemen, die word je toegewezen en tot je grote verbazing is dat Lee Towers. Dan komt Lucille naar je toe om kennis te maken. Ze ziet er zo sexy uit dat je je in moet houden om niet meteen met haar te gaan tongzoenen. Zij vraagt je naar je hobbies en je zegt dat je naakte vrouwen schildert op snijplanken. Je weet wel, waarop je de paprika in reepjes snijdt. Op jouw uitnodiging om te poseren gaat ze niet in. Dan ga je naar de studio en de opnamen beginnen. Eerst natuurlijk een praatje van Lucille, ”hé Lee, wat doe jij zoal tegenwoordig.”
”Nou, eh, ik zing niet zo veel meer, ik verkoop nu snijplanken met naakte vrouwen.”
”Dames en heren, het eerste team,” gilt Lucille quasi enthousiast. Het tweede team is niet interessant genoeg om hier verder over uit te weiden. Daar komen de ballen en je mag beginnen. Het woord begint met een S en je zegt ‘’snijplank”. Meteen voel je de elleboog van Lee in je lenden en hij begint My Way te zingen. Maar tot je stomme verbazing is het woord goed en je pakt een bal, een rode. Beurt voorbij. Maar het andere team bakt er niets van en je bent weer aan de beurt. Weer een S. ”Snijplank,” zeg je en weer een keiharde elleboogstoot van Lee. ”Goed zo,” snerpt Lucille die bezig is zich uit te kleden terwijl een floormanager een snijplank en een verfdoosje op jouw desk legt. Je kunt je ogen niet geloven (en de kijkers thuis ook niet), maar je begint te schilderen, de ene na de ander plank. De plank is nog niet klaar of Lee loopt er al mee weg om hem aan het nimmer in beeld gebrachte publiek te verkopen. Dan zie je ook waarom het nooit in beeld komt: het zijn etalagepoppen. Lee kijkt van de poppen naar Lucille en zingt ”I can see clearly now” waarop JP woedend uitbarst dat het wel in het Nederlands moet. Afijn het wordt een chaos en terwijl Lucille met wapperende borsten op je af komt rennen (nou ja, rennen…), hoor je nog net het tienletterwoord: opstaanzak!

- 500 gram kabeljauw
- 300 gram gekookte aardappelen
- 50 gram margarine
- 1 ei
- zout, peper en citroensap
- braadmargarine

Je kunt diepvrieskabeljauw nemen maar verse van de visboer is natuurlijk lekkerder. Kook de vis tot ze gaar is (met koken wordt verstaan het net tegen de kook aanbrengen, het water mag niet borrelen). Trek de vis, als deze afgekoeld is, met de handen uit elkaar en voeg hierbij de fijngemaakte aardappelen, het ei, de gesmolten 50 gram margarine en de peper, het zout en het citroensap. Meng alles goed door elkaar en proef even of het goed smaakt. Maak er twee ronde ballen van en leg ze in de braadslee waarin wat margarine is warm gemaakt. Bestrijk de ballen van boven met ei en een beetje paneermeel. Laat ze in de oven lichtbruin worden. Lekker met meergranenrijst vermengd met paprika en fijne doperwtjes.

Het onweert, het regent, het stormt en het kan nog wel even duren voor je vriendin thuis is. Zij staat vast in de file vanwege het slechte weer. Dus je denkt kom, ik ga vast de vis schoonmaken en een lekker maaltje bereiden. Wanneer mijn vriendin dan straks thuiskomt kan ze direct aanvallen. Als je de vis uit de emmer haalt en op het aanrecht legt valt plotseling de stroom uit. Je let even niet op de vis die met zijn gespartel de fles rode wijn omver gooit en in de wijn vrolijk verder gaat met spartelen. Je hebt er al weer spijt van dat je je vriendin wilde verrassen. Nou ja, wat heet: ze is zeeeeer verrast

- 8 kleine filets van griet
- 100 gram braadboter
- 75 gram geroosterde hazelnoten
- 1 eetlepel citroensap
- zout en bloem

Was de filets en droog ze goed af. Wrijf een beetje zout in de vis en laat het er even intrekken. Wentel de filets door de bloem en schud de overtollige bloem er weer af. Bak de filet in hete boter aan beide kanten gaar en bruin. Leg de filets op een voorverwarmde schaal. Hak de hazelnoten grof en bak ze even in de hete bakboter zodat ze knapperig worden. Roer het citroensap door de boter en giet de saus met de noten over de vis. Geef er een salade bij en gebakken krieltjes.

Werbung - MyVideo

Dat de tong gestreeld moet worden zo nu en dan is bekend. Maar je tong strelen met een tongetje is natuurlijk helemaal hemels. Dus snel naar de visboer of met je hengeltje naar de zee (dat duurt ietsje langer maar dan heb je ze ook vers). Ik heb me laten vertellen dat een tong niet van zonlicht houdt. Of dat zo is kun je HIER lezen.
- 4 filets van tong
- ½ knoflookteentje
- peper en zout
- 50 gram boter
- 2 hardgekookte eieren
- 1 eetlepel tomatenketchup
- 2 eetlepels paneermeel
- ½ eetlepel gehakte peterselie
- 2 eetlepels witte wijn
- 1 eetlepel jus d’orange
- ½ eetlepel citroensap

Bestrooi de filets met zout en peper en hak de knoflook fijn. Smelt de boter, maak de eieren zo fijn mogelijk en vermeng ze met de knoflook, de helft van de gesmolten boter, tomatenketchup, paneermeel en gehakte peterselie.
Leg nu op elke filet een deel van het mengsel en rol ze op. Steek de rolletjes vast met een prikker. Leg ze in een beboterde, vuurvaste schotel en giet er de rest van de gesmolten boter overheen. Giet de wijn, vermengs met de jus d’orange en het citroensap, in de schotel en plaats deze onder de gril (niet voorverwarmen). Laat de rolletjes onder af en toe bedruipen met het vocht in een kwartiertje gaar worden. Geef er aardappelkroketjes bij en een glaasje rum-cola.
Dit recept is voor twee personen, maar dat had je natuurlijk al door. Komt je tweede vriendin (of vriend) ook op bezoek, verdubbel dan de ingredienten en zorg er voor dat jij tussen hen in zit.

Een visje is ook lekker en goed voor je hart. Stuur dus je man of vriend eens op kabeljauwvangst. Je weet hoe dat gaat op die boten: meer in dan buiten de kajuit. Maar hij zal op zijn minst één vis voor je meenemen.
Als je man of vriend zijn roes ligt uit te slapen snijdt je hem in moten (die vis dan hè) en was de moten goed schoon. Laat ze in kokend water, met een beetje zout en azijn, koken tot de vin gemakkelijk loslaat. Neem ze met een visplaat of een schuimspaan uit het water en leg ze op een visschotel. Geef er botersaus, mosterdsaus of eiersaus bij.
De lever van de kabeljauw, waar je voorzichtig de galblaas uit moet snijden, moet je wassen en gaarkoken in het viswater. Een sneetje roggebrood erbij en je hebt weer lekker gegeten.
En, omdat vis moet zwemmen, een paar glaasjes cola-rum.