Stamppot Cola-Rum

Het is het gesprek van de dag in heel Nederland, de kranten staan er vol van en op het internet is het niet weg te slaan. De uitreiking van de Beste Supermarktmedewerker Award. De BeeEsAa! Niet te verwarren met de motorfiets van Bennie Jolink.
Uit honderden medewerkers zijn er uiteindelijk drie genomineerden overgebleven. Bert, vakkenvuller bij Albert Heijn, Wilma, cassiere bij de Aldi en Fatima van de afdeling Brood bij de C1000. De uitreiking vindt plaats in het Amsterdamse Carre en daar ben ik nu om het spektakel van dichtbij te volgen. De zaal is afgeladen vol met genodigden afkomstig uit de supermarktbranche. We zien daar directeur Frits van Eerd van Jumbo en directeur William Snollaerts van de Aldi Zaandam. Praatjesmaker Giel Beelen praat in rap tempo alles aan elkaar en je kunt met geen mogelijkheid zeggen waarover hij het heeft. Hij weet het waarschijnlijk zelf ook niet. Maar de zaal hangt aan zijn lippen. Na een optreden van een paar plaatselijke bandjes en zangers zoals Fountain en Renee Froger, is het grote moment daar. Lee Towers mag de uiteindelijk winnaar bekend maken.
Eerst zien we nog korte vraaggesprekjes met de genomineerden:
”Zo Wilma, laat eens zien wat je zoal doet in de winkel.” ”Nou eh, tja, klanten zetten hun spullen op de band en ik haal ze langs een scanner en dan wordt het aangeslagen. Enne als er geen code op staat moeten we de prijs zelf opzoeken en aanslaan. Nou, dat is nog knap moeilijk hoor met al die knopjes.”
En daar hebben we Bert. Hij zit op zijn hurken het onderste vak te vullen.
”Wat is nu het moeilijkste in jouw vak?” ”Wel,” zegt Bert, ”je moet de Venzhagelslag natuurlijk niet bij het eigen merk zetten. Soms is dat best lastig omdat de pakjes zo op elkaar lijken. Dat is ook met al die colamerken zo. Ik ben ’s avonds best uitgeput als ik thuis kom.”
Fatima zien we breed lachtend bij het brood.
”Is dat niet moeilijk al die verschillende soorten brood en broodjes.” ”Ja best wel,” zegt ze lachend, ”je hebt bruin brood en wit brood en natuurlijk stokbrood. Hou dat maar eens uit elkaar. En dan ook nog de zachte broodjes, rond en puntjes. En de harde broodjes en mueslibollen. Het makkelijkst zijn de krentebollen. Die pik je er zo tussen uit.”
En daar hebben we Lee Towers weer. Terwijl hij Giel een elleboogstoot geeft leest hij van een briefje op: ”En de winnaar is…..Fatimaaaa.”
Huilend komt Fatima het podium op. Snikkend verklaart ze dat dit het beste is wat haar ooit overkomen is en ze bedankt eerst haar ouders die haar de kans gaven dit baantje te nemen en dan bedankt ze haar chef van de broodafdeling die haar maar zes keer heeft verrot gescholden omdat ze de afbakbroodjes liet verbranden. En dan vliegt ze Giel om zijn nek en gaat uitgebreid staan tongzoenen met Renee Froger. Lee zet intussen You Never Work Alone in.
Wilma en Bert hebben uit jaloezie de zaal verlaten en slaan de microfoons en camera’s van zich af. Morgen weer vroeg op natuurlijk.
Het was weer een leuke avond. Eigenlijk zouden ze dit ook bij de radio moeten doen. Een soort Radioring of zo. Of een Televisiering. Al dat talent moet toch eens een keer beloond worden met een prijsje. Misschien moet je nog verder gaan en een prijs bedenken voor de beste musical. Binnen nu en vijf jaar kom je allemaal wel een keer aan de beurt om de prijs in de wacht te slepen.

- 750 gram aardappelen
- 500 gram spruitjes
- zout
- 400 gram verse worst
- 1 eetlepel margarine
- peper

Schil de aardappelen en snijd ze in stukken. Maak de spruitjes schoon en was ze. Leg de helft van de aardappelen in een beetje kokend water met zout, schep daar op de helft van de spruitjes, daar op de verse worst en daar op weer de rest van de spruitjes. Tenslotte schep je er de andere helft van de aardappelen op. Kook de zaak in een half uurtje gaar. Neem nu de worst uit de pan en giet het water af. Voeg de margarine en de peper toe en alles luchtig door elkaar. Leg de worst er dan weer boven op.

”Goedemiddag, meneer Kuik. U bent toch die man van stichting Brein die internetsites laat platleggen als ze linken naar illegale software?”
”Ja, die ben ik. Linken is altijd strafbaar en downloaden is ook altijd strafbaar! We hebben weer een overwinning behaald met die Pirate Bay. Goed he!”
”Nou, goed, je maakt het mensen wel lastig hoor met die gestapopraktijken.”
”Gestapopraktijken?! Wij zorgen er voor dat film- en platenmaatschappijen geen onrecht wordt aangedaan. Ze gaan bijna failliet door al dat gedownload en dan komen er geen nieuwe films en cd’s meer. En dan ga ik ook failliet. Want wie, denkt u, betaalt mijn dure auto, mijn kapitale villa en mijn dure vakanties? Juist ja, MGM, Sony, Philips, Warner Bros, Disney, Fox, Miramax, afijn u kent ze wel.”
”Maar meneer Kuik, de minister heeft ooit dit gezegd:

- De Internetgebruiker die gebruik maakt van de mogelijkheden die Napster, KazaA en vergelijkbare peer-to-peer-diensten bieden om werken van letterkunde, wetenschap of kunst te kopiëren voor privé-gebruik opereert over het algemeen genomen binnen de marges van het auteursrecht. Dat geldt ook wanneer een privé-kopie wordt gemaakt van een origineel dat illegaal, dat wil zeggen zonder toestemming van auteursrechthebbende, is openbaar gemaakt. -

”Hij liegt het, hij liegt het, de minister is zelf een vieze vuile illegale downloader. En u met uw vieze restaurant zal ook wel illegale recepten gebruiken.”
”Ja, dat klopt en u hebt er net van gegeten. Maar wij hebben een speciaal toilet voor mensen waar iedereen van kotst, eh…ik bedoel voor mensen die moeten kotsen. Dus wat let u!”

- 500 gram aardappelen
- 250 gram uien
- 2 rode of groene paprika’s
- 1 kilo tomaten
- 250 gram geraspte kaas
- zout en peper

Schil en was de aardappelen en kook ze in een bodempje water met wat zout bijna gaar. Maak de groente schoon. Snipper de uien en de paprika’s en snijd de tomaten in stukjes. Voeg de groente bij de aardappelen en laat ze samen nog tien minuen zachtjes gaar koken. Schep alles luchtig door elkaar en roer de geraspte kaas door de stamppot. Maak het gerecht op smaak met peper en zout. Een glaasje er bij en het is weer stamppot colarum.

Triiiiing…
Stem: met Danone. Wilt u de verkoopafdeling, toets 1, wilt u voorlichting en promotie, toets 2, wilt u hulp bij de stoelgang, toets 3.
Ik: shit, verkeerde toets.
Man: met de verkoopafdeling van Activia, waarmee kan ik u van dienst zijn?
Ik: kunt u mij doorverbinden met hulp bij de stoelgang?
Man: ik verbind u door, zit u nu op het toilet?
Ik: ja, kunt u dat ruiken dan?
Man: ha ha ha…klik
Meisje: goedemorgen, kan ik u helpen?
Ik: ja misschien wel. Ik gebruik nu al drie weken Activia maar het is nog niets met mijn stoelgang.
Meisje: heeft u een opgeblazen gevoel?
Ik: als ik daar last van heb neem ik wel een Rennie. Nee, ik kan niet eh…poepen.
Meisje: u zou eens twee Activia’s per dag kunnen nemen. Misschien helpt dat.
Ik: twee per dag? Spreek ik weer met de verkoopafdeling soms? Ik vind die rommel toch al behoorlijk duur en ook niet om te zeggen echt lekker. Doen jullie er niet te weinig laxeermiddel in?
Meisje: meneer, er zit geen laxeermiddel in. De vezels bevorderen de stoelgang.
Ik: nou, doe er dan maar een vezeltje extra in want het helpt geen ene reet. En de maag-lever-darmstichting die ik net gebeld heb, zegt dat ik net zo goed een toetje van de Lidl kan nemen. Jullie mogen alleen hun naam gebruiken omdat jullie die stichting sponsoren met een paar ton per jaar. En die gedragscode van het voedingscentrum is ook kul. Die code krijgt iedere fabrikant die gewoon natuurlijke produkten maakt zoals jam of pindakaas. En wat is eigenlijk Bifidus ActiRegularis?
Meisje: wat zegt u?
Ik: Bifidus ActiRegularis
Meisje: daar heb ik nog nooit van gehoord.
Ik: nee, en die bazen van jou ook niet want het bestaat namelijk niet maar op de verpakking staat dat het er in zit. U beduvelt de kluit. U verkoopt toetjes voor veel te veel geld met een pseudo wetenschappelijk sausje.
Meisje: doen wij saus over de toetjes? Gossie dat wist ik niet eens. Nou, dan neem ik er toch een paar mee naar huis, wij krijgen 50% korting op alle Danoneproducten.
Ik: en u raakt er niet van aan de schijt?
Meisje: ja, nu u het zegt, ik moet heel even weg, heeft u een momentje?
Ik: nee….tuut tuut tuut.

- 500 gram gekookte aardappelen
- 2½ deciliter melk
- 100 gram margarine
- 100 gram bloem
- 3 eieren
- beetje zout en nootmuskaat

Maal de aardappelen fijn en vermeng ze met wat zout en nootmuskaat. Breng de melk met de margarine aan de kook, strooi er roerende de bloem in en blijf roeren tot het deeg als een bal van de pan loslaat. Roer er dan een voor een de eieren door en vermeng het beslag dan met de gemalen aardappelen. Vorm er kleine ronde balletjes van en bak ze in de friteuze. Geef er fijne spercieboontjes bij en een stukje ossenhaas.

Je hebt je zelf aangemeld voor Lingo. Niet omdat je nu zo van spelletjes houdt, maar omdat je in stilte al jaren verliefd bent op Lucille Werner. In de studio aangekomen krijg je eerst een voorgesprek om te laten zien dat je op de kleuterschool goed je best hebt gedaan en woordjes kunt zeggen. Je mocht geen partner meenemen, die word je toegewezen en tot je grote verbazing is dat Lee Towers. Dan komt Lucille naar je toe om kennis te maken. Ze ziet er zo sexy uit dat je je in moet houden om niet meteen met haar te gaan tongzoenen. Zij vraagt je naar je hobbies en je zegt dat je naakte vrouwen schildert op snijplanken. Je weet wel, waarop je de paprika in reepjes snijdt. Op jouw uitnodiging om te poseren gaat ze niet in. Dan ga je naar de studio en de opnamen beginnen. Eerst natuurlijk een praatje van Lucille, ”hé Lee, wat doe jij zoal tegenwoordig.”
”Nou, eh, ik zing niet zo veel meer, ik verkoop nu snijplanken met naakte vrouwen.”
”Dames en heren, het eerste team,” gilt Lucille quasi enthousiast. Het tweede team is niet interessant genoeg om hier verder over uit te weiden. Daar komen de ballen en je mag beginnen. Het woord begint met een S en je zegt ‘’snijplank”. Meteen voel je de elleboog van Lee in je lenden en hij begint My Way te zingen. Maar tot je stomme verbazing is het woord goed en je pakt een bal, een rode. Beurt voorbij. Maar het andere team bakt er niets van en je bent weer aan de beurt. Weer een S. ”Snijplank,” zeg je en weer een keiharde elleboogstoot van Lee. ”Goed zo,” snerpt Lucille die bezig is zich uit te kleden terwijl een floormanager een snijplank en een verfdoosje op jouw desk legt. Je kunt je ogen niet geloven (en de kijkers thuis ook niet), maar je begint te schilderen, de ene na de ander plank. De plank is nog niet klaar of Lee loopt er al mee weg om hem aan het nimmer in beeld gebrachte publiek te verkopen. Dan zie je ook waarom het nooit in beeld komt: het zijn etalagepoppen. Lee kijkt van de poppen naar Lucille en zingt ”I can see clearly now” waarop JP woedend uitbarst dat het wel in het Nederlands moet. Afijn het wordt een chaos en terwijl Lucille met wapperende borsten op je af komt rennen (nou ja, rennen…), hoor je nog net het tienletterwoord: opstaanzak!

- 500 gram kabeljauw
- 300 gram gekookte aardappelen
- 50 gram margarine
- 1 ei
- zout, peper en citroensap
- braadmargarine

Je kunt diepvrieskabeljauw nemen maar verse van de visboer is natuurlijk lekkerder. Kook de vis tot ze gaar is (met koken wordt verstaan het net tegen de kook aanbrengen, het water mag niet borrelen). Trek de vis, als deze afgekoeld is, met de handen uit elkaar en voeg hierbij de fijngemaakte aardappelen, het ei, de gesmolten 50 gram margarine en de peper, het zout en het citroensap. Meng alles goed door elkaar en proef even of het goed smaakt. Maak er twee ronde ballen van en leg ze in de braadslee waarin wat margarine is warm gemaakt. Bestrijk de ballen van boven met ei en een beetje paneermeel. Laat ze in de oven lichtbruin worden. Lekker met meergranenrijst vermengd met paprika en fijne doperwtjes.

”Nee, ga ik gistere effe naar het durp om nog wat bier te halen en een flessie wijn voor me vrouw, hoor ik ineens een hoop pokkeherrie en wat zien ik? Een stel gekke die op trompette spele en een stel trommelaars der voor die probere bove die trompetters uit te komme. Afijn, ik ga der effe achteran om te zien waar die gaste naar toe lope. Gaan ze naar het durpsplein wat is afgezet met hekke. Nou denk ik, daar wort meschien wel een feesie gehouwe. En dat ken netuurlijk wel leuk zijn. Dus ik effe de kroeg in om te kijke wat het wort. Na men vijfde biertje wort het steeds drukker en ineens begint der een vent te ouwehoere dat er een taptoe gehouwe wort. Blijkt die vent de burgemeester te zijn. Ik denk nog taptoe? As ze het maar late!. Daarna nog een lulpraatje van een of andere voorzitter. Die hoor ze eige graag lulle hoor zo lang praat ie door. As tie eindelijk stopt brult er een vent geef acht. Nou ja denk ik nog drie derbij dat ken wel. Me vrouw gaat toch wel schelde as ik thuis kom. Of ik der nou vijf of acht op heb. Maar voor ik ken bestelle komme die tetteraars het durpsplein op. Ze spele nu wel een aardig moppie meziek maar op het plein gaan ze allemaal door mekaar lope. Tis echt geen gezicht. Ze lope links en rechts door mekaar en de een weet niet waar de ander heen gaat. De vent die der voor loopt met die stok weet het ok niet meer. Die gaat maar van een afstandje staan toekijken. Hij staat nog de maat te slaan ok maar geen hond die naar em kijkt. Sta je voor aap of niet soms. Op het leste moment komme ze toch weer aardig bij mekaar en lope ze weer van het plein af. Meer dan tien menute ware die gaste helemaal de weg kwijt. Het viel me nog mee dat ze gelijk begonne te spele en ok gelijk weer klaar waren. Dan hadde ze helemaal voor lul gestaan. Afijn daarna komme der nog zo een stel van die mafkeze het plein op en die doen presies hetzellefde. Tjonge denk ik zouwe die lui wel is oefene. Alleen die pakkies ware anders. De ene klup had zwartwit met van die hoge witte kolebakke en de andere weer van die gouwe strepen op de borst met zwarte kolebakke en weer een ander witte broeke en zwarte jassies en mutse met een veertje. Die witte broeke is netuurlijk wel besmettelijk. Nou me bek viel echt ope van zoveel gestuntel. Het pebliek most er wel voor klappe. Ja meer uit beleefheid denk ik. Ze deje netuurlijk wel der best om der nog wat van te make. T was al laat toen ze allemaal gelijk het plein op kwame lope. Tjonge tjonge dach ik nog as dat maar goed gaat. As ze weer door mekaar gaan lope vinde ze mekaar netuurlijk helemaal nooit meer terug. Maar dat viel mee. Ze ginge netjes naast mekaar staan en toen kwam weer die burgemeester met zen gezwets en daarna weer die voorzitter die iedereen ging bedanke. Nou zeg as je voor zoon opgeraapt zootje nog mot bedanken. Maar ja hij zal der wel voor betaald geworde zijn. Toen ginge ze het wilhellemus spele. En het was geeneens koninginnedag en daarna nog een soort psalm. Kijk dat hoef van mij nou niet. Dat doe je maar op zondagochend in de kerk. Toen dat gedaan was schreeuwde der weer iemand dat ze der acht moste geve. Nou ik was al aan me tiende. Tja voor die tap toe gaat mot je der toch effe een paar neme. Met veel herrie vertrokke die gaste weer het durp uit. Nooit van buregerucht gehoord zeker. Thuis kreeg ik wel op me kop van me vrouw. Ik was der flessie wijn vergete.”

- 500 gram koude gekookte aardappelen
- 1 losgeklopt ei
- 1½ deciliter melk
- 4 eetlepels tuinkruiden
- 8 eetlepels kruim van oud brood
- 50 gram margarine
- peper en zout

Maak een stevige aardappelpuree van aardappelen, ei, melk, tuinkruiden en peper en zout. Maak van het mengsel platte koekjes. Druk de koekjes in het broodkruim en bak ze aan weerskanten in de hete boter. Je kunt door het mengsel ook nog fijn gesneden hamblokjes doen en fijgesneden paprikastukjes en stukjes champignon en zelfs geraspte kaas. Stukjes kip of rul gebraden gehakt is ook nog een optie. Combineer het met broccoli of tuinboontjes.

Nou, maak je borst maar nat, je mag vanaf januari weer hogere gemeentelijke belastingen gaan betalen. Je vraagt je af wat die plaatselijke bestuurders bezielt om hun ”onderdanen” nog verder uit te knijpen in een tijd dat de recessie toeslaat. Moet er weer een nieuw, pronkerig, gemeentehuis gebouwd worden? Of moeten die gemeenteraadsleden en wethouders weer eens op werkbezoek naar Japan of China? Iets anders zou ik zo snel niet kunnen bedenken. Een betere dienstverlening zie ik er niet van komen. Nou ja, dan maar gestoofde aardappelen in een peterseliesausje:

- 750 gram bijna gaar gekookte aardappelen
- 5 deciliter melk
- 25 gram bloem
- 35 gram goedkope margarine
- beetje zout
- een ruime eetlepel fijngehakte peterselie

Vermeng op een zacht vuurtje en al roerende de bloem met de margarine. Voeg dan, langzaam en onder goed roeren de kokende melk en een beetje zout toe en laat de saus vijf minuten doorkoken. Doe er dan de in dunne plakjes gesneden aardappelen bij en stoof deze nog een paar minuten in de saus. Roer er daarna de fijngehakte peterselie door.
Hier moet je het mee doen want voor groente en een stukje vlees heb je geen geld. Die aardappelen hoeven ook niets te kosten. Je stuurt gewoon je kinderen naar het land als de boer zijn aardappelen gaat rooien. Er blijven er altijd wel een paar achter in de grond.

Inplaats van die kleffe gehaktballetjes die je vaak laat op de avond van je familie krijgt voorgeschoteld tijdens een verjaardag, kun je beter hamballetjes maken. En het is ook nog veel lekkerder. Het is wel wat meer werk, maar al die ooh’s en aah’s en ”tjonge wat lekker” maken dat weer goed.
- 400 gram ham
- 500 gram gekookte aardappelen
- 100 gram brood
- 1 ei
- peper en zout
- 30 gram boter
- paneermeel

Hak de ham fijn, vermeng ze met de fijngemaakte aardappelen, het ei en het brood. Het brood eerst even weken in melk en dan een beetje uitknijpen. Peper en zout naar smaak bijvoegen (een beetje paprikapoeder is ook lekker) en dan alles door elkaar roeren tot de zaak goed vermengd is. Maak er kleine balletjes van, rol ze door de paneermeel en bak ze in de koekepan aan alle kanten bruin.
Als je veel visite verwacht, neem dan een pondje meer. Je wilt tenslotte niet voor krenterig uitgemaakt worden.

Het plaatje is zonder toestemming geleend van Luke Chueh, kunstenaar.