Gevulde paprika’s
Vandaag was het weer jouw beurt om iets lekkers klaar te maken. En waar dacht je aan? Juist aan gevulde paprika’s. Lekker origineel zeg. Nou ja, je wilt er niet al te veel werk aan hebben want je wilt je vriendin verrassen door naakt achter het aanrecht te staan. Zo sta jij dus in je blootje die paprika’s uit te hollen en je verheugt je al op haar verraste blik en je ziet al voor je hoe opgewonden ze van je raakt. Je hebt de CV al wat hoger gezet en de glazen volgeschonken want ze kan nu ieder moment binnenkomen. Daar hoor je de sleutel in het slot, ze doet haar jas uit en even later gaat de kamerdeur open. Maar het is niet je vriendin, nee, het is haar collega van kantoor en achter haar komen nog drie vriendinnen van haar binnen. Ohhhh, roepen ze in koor terwijl ze je van top tot teen opnemen. In je schaamte grijp je het bord met de paprika’s om voor je eh…jeweetwel te houden.
- 400 gram gehakt
- 4 grote groene paprika’s 1 klein uitje
- 1 teentje knoflook
- 50 gram margarine
- 2 eetlepels gekookte rijst
- gehakte peterselie
- 1 volle eetlepel bloem
- 4 eetlepels tomatenpuree
- snufje suiker
- 3 deciliter bouillon
Snijd de steelaanzet uit de paprika’s weg en verwijder zaad en zaadlijsten. Fruit het gesnipperde uitje en de fijngehakte knoflook in een stukje margarine. Roer het mengsel door het gehakt en voeg er de rijst, het zout en de gehakte kruiden aan toe. Een beetje paprikapoeder er bij is ook wel lekker. Meng alles goed door elkaar en vul er de paprila’s mee. Maak een tomatensaus door de rest van de margarine te smelten en er de bloem door te roeren. Voeg de tomatenpuree en de suiker er aan toe en giet er dan de bouillon aan toe. Een scheutje rode wijn er bij maakt het extra lekker. Maak er al roerende een gladde saus van. Giet de saus in een ovenvaste schaal en zet de paprika’s er in. Schuif de schaal in een voorverwarmde oven van, laat ons zeggen, 175 graden. Giet elke vijf minuten een beetje saus over de paprika’s. Na ruim een half uur zijn de paprika’s lekker en kun je aan tafel. Geef er een gekookte aardappel of rijst bij.
Je vriendin is inmiddels ook binnengekomen en vraagt met een hoog stemmetje wat jij in godsnaam aan het doen bent. Je stamelt iets van dat je haar wilde verrassen en met een hoopvolle blik stel je voor dat de meisjes zich dan ook maar uit moeten kleden, dat iedereen dan weer gelijk is. Helaas voor jou komt het zo ver niet. De vriendinnen verlaten giechelend de kamer en beloven terug te komen als jij weer aangekleed bent.
Nu we godzijdank Vogelaar kwijt zijn hebben we ook geen ”kansarme” wijken meer. Want, laat ons wel zijn, Vogelaar geilde daar natuurlijk een beetje op en de schuld dat al die mensen zo ”kansarm” zijn lag natuurlijk bij jou en bij mij. Wij hebben al die tijd deze mensen hun kansen ontnomen. De kinderen mogen niet naar school en de ouders moeten persé een uitkering en mogen niet werken. Medische zorg is er niet en er zijn zelfs mensen die niet eens een flat screen TV kunnen kopen. Tja, dan zit er niets anders op voor de jongeren om bonje te schoppen en de ouders zitten apatisch op de bank te treuren dat ze geen kansen krijgen. Maar nu wordt het anders: geen kansarme wijken en mensen meer in dit land van melk en honing. En wat nog belangrijker is, de spruitjes zijn in de aanbieding. Sowieso bij de voedselbank, daar kosten ze niets en worden bij veel kansarmen gratis thuisbezorgd. Kom daar nog maar eens om bij Albert Heijn. En voor wie die rotzooi van de voedselbank niet wil, bij de Lidl zijn ze in de aanbieding:
We gaan een kooltje vullen. Een groene wel te verstaan en natuurlijk niet te verwarren met groene stroom. Want als je dat vraagt bij de groenteboer staat hij je eerst als een walvis aan te kijken en vervolgens belt hij de GGD om je te laten afvoeren. En eenmaal in het gekkenhuis ga je het ineens over groene kool hebben. Dus de psycholoog er bij gehaald die er ook geen raad mee weet en je maar snel een spuitje geeft om rustig te worden. Maar in plaats van een verdovend middel zit er rum in de spuit. Een grapje van een andere patient. Je bent dan zo dronken als een kanon en je betast de billen van een zustertje. Tja, dat had je niet moeten doen, de zuster staat uitsluitend ongew…eh, gewenste intimiteiten van de dokter toe. Je wordt afgevoerd en in een gecapitonneerde cel gegooid waar je je woede afreageert op de muren en tenslotte in slaap valt.
Een man fietst over een landweggetje en ziet opeens een kip met drie poten voorbij rennen. Hij stapt af en probeert de kip te pakken, maar steeds als hij in de buurt komt zet de kip het op een rennen. De man volgt de kip en komt bij een boerderij uit. Daar ziet hij een boer staan. Hij vraagt hem: “Is die kip van u?” “Ja,” antwoordt de boer. De man zegt: “Weet u dat het dier drie poten heeft?” “Ja, dat klopt,” antwoordt de boer weer, “en dat komt zo: ik woon hier met mijn vrouw en zoon, en steeds als we kip aten hadden we ruzie over wie de pootjes mocht opeten. Na lang onderzoek is het ons gelukt een kip met drie poten te fokken” De man vraagt: “En is het nou over met die ruzies?” De boer antwoordt: “Dat weet ik niet, want het is ons nog steeds niet gelukt het beest te vangen.”




