Stamppot Cola-Rum

”Letty, meid, eerst wethouder, toen uiteindelijk burgemeester van Best en nu korpschef van de Zeeuwse politie.
”Ja, enigjes he, ik vind het zo leuk om boven al die stoere mannen en een paar vrouwen te staan. Ik weet nog niet precies wat ze allemaal doen hoor. Bekeurinkjes uitschrijven en boefjes vangen geloof ik. Nou ja, ik zie het wel.”
”Bent u er van op de hoogte dat u een pistool moet dragen als u in umiform bent?”
”Is dat zo?? Wat vreselijk! Nee hoor ik ga niet met zo’n gevaarlijk ding lopen. Dan gebeuren er ongelukken mezelf kennende. Ik neem wel zo’n neppistooltje. Er worden er op Schiphol genoeg onderschept. Het liefst een waterpistool, ha ha dat wordt leuk op het bureau.”
”Wat gaat u als eerste veranderen?”
”Nou, ik ga het gezamenlijk ontbijt invoeren en ik laat de agentjes cursusjes volgen. Bloemschikken is leuk en kantklossen natuurlijk. En garnalen pellen. Dan komen ze dichter bij de mensen te staan, begrijpt u? En ik ga natuurlijk winkelen met mijn goede vriendin Ellis Jeurissen. Zij is politiechef in het korps Brabant Zuid-Oost. Zij was eerst verkoopster bij Vodafone maar dat deed ze niet zo goed. Maar bij de politie hoef je niets te verkopen en ook niet zo veel te kunnen. Teminste, volgens Guusje ter Horst. Toch? Waar het om gaat is dat ons leiderschap in het teken staat van kijken vanuit verschillende perspectieven en meer diversiteit in je manier van de baas spelen’. Je moet meervoudig kunnen kijken en doen, en je hoeft dus geen (politie)achtergrond te hebben. Dat meervoudig kunnen kijken moeten wij nog leren. Wat is dat eigenlijk, meervoudig kijken?”

- 250 gram jonge kaas
- 250 gram kleine garnalen
- 2 eetlepels kappertjes
- 4 eetlepels zure room
- sap van een halve citroen
- dille en peper

Snijd de kaas in dunne reepjes en vermeng die met de garnalen en de kappertjes. Roer de zure room los met het citroensap, meng er wat versgemalen peper door en een paar takjes fijngehakte dille. Schep alles door de saus en serveer het koel.

”Jij bent toch die Welten uit Amsterdam, korpschef van al die Amsterdamse politieagenten die jou de grootste malloot van Amsterdam noemen?
”Ja, inderdaad, die ben ik. Noemen ze mij een malloot? Nou, dat geloof ik niet hoor. Ik bescherm mijn agenten juist. Als Marokkaanse reljongeren auto’s in brand steken verbied ik ze zelfs om in te grijpen. Voor hun eigen veiligheid, snap je? Zodat ze weer ongeschonden bij hun vrouw komen. Voordat de film Fitna uitkwam ben ik alle moskeeen zelfs langs gegaan om met Imams te praten en hen te vragen om de ”gelovigen” rustig te houden. Kijk, dat noem ik investeren in vertrouwen. En ik heb laatst ook zitten bidden in een moskee om aan Allah te vragen of hij mij wat politieagenten kan leveren. Want Nederlandse politieagenten zijn veel te oververtegenwoordigd.”
”Ja, malloot Welten, ik snap het. Daarom heb je natuurlijk ook nog steeds niets gedaan aan de taxi-criminelen die weigeren korte ritjes te maken en, als ze een kort ritje hebben, twaalf straten omrijden om de prijs op te drijven.
En klanten intimideren kunnen die allochtone chauffeurs ook goed. Ja ik zeg allochtonen omdat het merendeel van Marokkaanse komaf is. En jij, malloot Welten, weet al een hele tijd dat het om Marokkaanse criminele chauffeurs gaat. En je weigert er iets aan te doen. Uit betrouwbare bron weet ik zelfs dat jij jouw agenten verbiedt om in te grijpen. Ik zou bijna denken dat jij door die allochtonen wordt omgekocht. En nu is er een dode gevallen. Er is iemand vermoord door een criminele, waarschijnlijk allochtone, chauffeur. En dat is jouw schuld Welten en van die achterlijke baas van jou, Job Cohen. Hij zal nu wel eerst een kopje thee gaan drinken in de moskee om te vertellen dat niet elke Marokkaan een criminele taxichauffeur is. En jij, Welten, bent de grootste schijtlijs van Nederland.
Weet je wat jij moet doen Welten? Nee nee, geen zelfmoord plegen, dat is te gemakkelijk. Je moet wijkagent worden in Casablanca. Daar kun je je mentale corruptheid verder ontwikkelen.
Zie ook HIER en HIER

- 1 liter melk
- een half vanillestokje
- 5 eetlepels suiker
- 80 gram griesmeel
- 2 eieren
- 100 gram bitterkoekjes

Breng de melk aan de kook met het halve vanillestokje en de helft van de suiker en laat de melk een kwartier trekken op een zacht vuur. Verwijder het vanillestokje en roer het griesmeel door de kokende melk. Laat het mengsel onder voortdurend roeren 5 minuten koken. Roer de eierdooiers glad met de andere helft van de suiker en meng hem (van het vuur af) door de griesmeelpap. Klop de eiwitten stijf en schep het door de pap. Doe de helft van het mengsel in een ovenschaal, schik er de bitterkoekjes op en dek die af met de andere helft van de pap. Zet de schotel 20 minuten in de voorverwarmde oven op 220 graden. Dat is weer eens ouderwets lekker.