Kaassalade met garnalen
”Letty, meid, eerst wethouder, toen uiteindelijk burgemeester van Best en nu korpschef van de Zeeuwse politie.
”Ja, enigjes he, ik vind het zo leuk om boven al die stoere mannen en een paar vrouwen te staan. Ik weet nog niet precies wat ze allemaal doen hoor. Bekeurinkjes uitschrijven en boefjes vangen geloof ik. Nou ja, ik zie het wel.”
”Bent u er van op de hoogte dat u een pistool moet dragen als u in umiform bent?”
”Is dat zo?? Wat vreselijk! Nee hoor ik ga niet met zo’n gevaarlijk ding lopen. Dan gebeuren er ongelukken mezelf kennende. Ik neem wel zo’n neppistooltje. Er worden er op Schiphol genoeg onderschept. Het liefst een waterpistool, ha ha dat wordt leuk op het bureau.”
”Wat gaat u als eerste veranderen?”
”Nou, ik ga het gezamenlijk ontbijt invoeren en ik laat de agentjes cursusjes volgen. Bloemschikken is leuk en kantklossen natuurlijk. En garnalen pellen. Dan komen ze dichter bij de mensen te staan, begrijpt u? En ik ga natuurlijk winkelen met mijn goede vriendin Ellis Jeurissen. Zij is politiechef in het korps Brabant Zuid-Oost. Zij was eerst verkoopster bij Vodafone maar dat deed ze niet zo goed. Maar bij de politie hoef je niets te verkopen en ook niet zo veel te kunnen. Teminste, volgens Guusje ter Horst. Toch? Waar het om gaat is dat ons leiderschap in het teken staat van kijken vanuit verschillende perspectieven en meer diversiteit in je manier van de baas spelen’. Je moet meervoudig kunnen kijken en doen, en je hoeft dus geen (politie)achtergrond te hebben. Dat meervoudig kunnen kijken moeten wij nog leren. Wat is dat eigenlijk, meervoudig kijken?”
- 250 gram jonge kaas
- 250 gram kleine garnalen
- 2 eetlepels kappertjes
- 4 eetlepels zure room
- sap van een halve citroen
- dille en peper
Snijd de kaas in dunne reepjes en vermeng die met de garnalen en de kappertjes. Roer de zure room los met het citroensap, meng er wat versgemalen peper door en een paar takjes fijngehakte dille. Schep alles door de saus en serveer het koel.
Tags: garnalen, kaas, kappertjes, politie, room
Beste Pierre,
In deze tijd van recessie moet je wel een beetje inventief zijn om als land je financien op orde te houden. Dan kun je de lonen bevriezen of beknibbelen op de AWBZ, maar dat zet geen zoden aan de dijk en bovendien maak je het volk boos. Niet dat ons kabinet daar nu wakker van ligt overigens. Ik heb een beter idee. We gaan ons leger verhuren aan landen met interne oorlogjes zoals Somalie, Congo en Srilanka en aan landen die wel een oorlogje willen beginnen maar geen leger hebben. Om te beginnen verhuren we onze F-16s. We hebben 87 van die dingen en meer dan nutteloos lawaai maken boven de Waddenzee doen ze nu toch niet. En geloof me, met twee van die jagers kun je al een flinke ravage aanrichten. Mexico kan onze mariniers inhuren om een einde te maken aan de enorme drugshandel en aan de bendeoorlogen waar zoveel onschuldige burgers het slachtoffer van worden. Onze zeemacht (nou ja, wat er van over is) verhuren we aan de VN om piraten een kopje kleiner te maken, letterlijk dan hé, geen pardon: shoot to kill! Dan hebben we ook nog een landmacht van zo’n 20.000 soldaten die we hier en daar best kwijt kunnen aan de meest biedende.
Je boft, je bent eerste kerstdag uitgenodigd om bij je schoonmoeder te komen eten. Je zwagers komen ook met hun, bij elkaar, zes kinderen. Je herinnert je nog hoe het vorig jaar ging. Eerst moest je briefjes trekken en de cadeaus mochten niet duurder zijn dan 15 euro. Maar je zwagers, die allebei een goede baan hadden bij de Fortis-bank, hadden veel meer uitgegeven. Je vriendin kreeg een X-Box en je schoonmoeder een beautycase van ongeveer honderd euro. Je maakte de ongelukkige opmerking dat zij dat ding wel erg hard nodig had. De sfeer zat er meteen goed in. Het werd er allemaal nog vrolijker op toen de kinderen elkaar tijdens het eten met de botjes van de kalkoen begonnen te bekogelen en je zwagers en schoonzussen er niets van zeiden. Toen je één van die ettertjes een draai om zijn oren gaf omdat een botje in je soep belandde en de spetters op je nieuwe overhemd zaten, begon je schoonzus te krijsen dat je haar lieve kind mishandelde. Je gaf haar meteen ook een draai om haar oren waarop je zwager zei dat hij dat al jaren wilde doen. Toen was natuurlijk het hek van de dam en gooide je schoonzus het overgebleven deel van de kalkoen naar je zwager. Niemand had in de gaten dat je schoonmoeder intussen was flauwgevallen met haar gezicht in haar bord soep. Afijn, het was weer ouderwets gezellig en je verheugt je alweer op eerste kerstdag.
Over struif gesproken, wie praat er tegenwoordig nog over struif. Vroeger gingen wij met de boer mee als hij zijn hengst andere paarden liet dekken. De hengst kreeg dan eerst een emmer struif te drinken en als hij dan op die merrie klom stonden wij verbaasd te kijken naar wat er uit de buik van die hengst groeide. Ach, wisten wij veel. Maar die hengst was daarna nog niet klaar en weer kreeg hij een emmer struif en hup, naar de volgende merrie. En zo deed die hengst het drie keer achter elkaar. Dus voor de hengsten onder jullie: roomstruif:
Er valt niets te vieren, geen feestje in het vooruitzicht. Sterker nog, je werkte bij de Fortisbank en je kreeg de zak omdat je niet kon voorkomen dat de bank omviel. Geen bonus deze keer. Je moet je leasebak inleveren en je Porsche verkopen en je villa kun je aan de straatstenen niet kwijt. Thuisgekomen drink je een fles rum leeg waarna je met een brandende sigaret op de bank in slaap valt. Gelukkig word je gered door de rookmelder en als even later de brandweer komt worden alleen nog de belendende percelen natgehouden. De verzekering betaalt niet omdat je verdacht wordt van brandstichting. Dan is het tijd voor een taart.
We gaan op jacht! Pak je kalashnikov of M16, vul de magazijnen en trek de weilanden in. ”Tijger” door het malse gras en de verse koeienvlaaien en schiet op alles wat beweegt. Oeps, dat was de boerendochter. Gelukkig schiet je mis en het arme kind vlucht naar de boerderij. Even later schiet je een vol magazijn leeg om één haas mee naar huis te kunnen nemen.




