Stamppot Cola-Rum

Tafelen met Aboutaleb, burgemeester van Rotterdam, levert 40 eurootjes op. Tenminste als je Marokkaan bent en een zielig of een succesverhaal kunt vertellen. ”Het gaat vaak om mensen die het niet zo breed hebben” is de verklaring van de gemeente. Dus zullen er niet zo veel succesverhalen verteld worden. Succesvolle mensen hebben het niet altijd breed, maar een stuk breder dan een uikeringstrekker met een zielig verhaal dat er vooral over zal gaan hoe ”achtergesteld” hij wel niet is. Voor Antillianen is ook al eens iets dergelijks georganiseerd. Het is nu dus wachten op Chinezentafels, Turkentafels, Afganistantafels en (niet onbelangrijk) Hollandertafels. Maar dat zal er wel niet van komen. Hollanders zijn namelijk gewoon…eh…Hollanders. En zij mogen alleen maar heel veel belasting betalen voor al dat allochtonengeknuffel zoals daar is vakanties voor relschoppers naar Griekenland, Marokko en Spanje, subsidies voor iftarmaaltijden, de website islamwijzer.nl, islamitische scholen, straat coaches en meer van die ongein.
Maar goed, die Marokkanentafels. Ik had het nog door de vingers kunnen zien als ik was uitgenodigd om te koken. Dan zou ik ze spruitjes met uitgebakken spek en vette jus voorzetten. Inburgeren zullen ze, goedschiks of kwaadschiks.

- 350 gram lamslappen
- 4 eetlepels margarine
- 100 gram champignons
- 5 deciliter bouillon
- 5 eetlepels bloem
- zout en peper
- 2 eetlepels tomatenpuree
- halve ui
- koffieroom

Maak de ui schoon en snijd hem klein. Bak het vlees in de margarine in 20 a 25 minuten gaar en bruin. Voeg er de laatste tien minuten de ui bij. Snijd de champignons in plakjes en kook ze in de bouillon gaar in vijf minuten. Zeef de bouillon. Neem het gare vlees uit de pan en snijd het in blokjes. Roer de bloem door de in de pan achtergebleven uien en schenk er al roerende beetje bij beetje de bouillon bij. Breng de saus op smaak met peper en zout. Vermeng de champignons en de blokjes vlees met de saus. Maak de ragout op smaak af met tomatenpuree, een scheutje koffieroom en een beetje rum om het iets pittiger te maken.

Je wilt een keer naar Mekka om ook eens een keer die zwarte steen te zien die het symbool is van alle kwaad. Eerst was het ding wit, maar later werd hij zwart vanwege de zonden van de mensen. Wat dat betreft had elke steen op deze aardbol wel zwart kunnen zijn. En je wilt natuurlijk stenen gooien naar de drie zuilen die de duivel vertegenwoordigen. En stenen gooien is leuk, dat weet je nog uit je tijd dat je Ajaxfan was. En in Mekka is het ook nog eens legitiem.
Maar ja, je bent geen moslim dus kom je Mekka niet binnen. Je laat je omvormen tot moslim en de reis kan beginnen. In een volgepakt vliegtuig vlieg je naar Jedda en binnen de kortste keren ben je in Mekka. Het is een drukte van jewelste en overal om je heen zie je met weinig overtuiging zoekende mannen die hun vrouw zijn kwijtgeraakt in het gedrang. Je biedt aan om mee te zoeken, maar je hulpvaardigheid wordt niet op prijs gesteld. Je loopt zeven keer om de Ka’ba en je loopt zeven keer rond een paar heuvels. Nu merk je pas dat je geen conditie hebt en je neemt je voor voortaan te gaan lopen naar je penthouse op de veertiende verdieping. Maar niet getreurd, je tent staat klaar en je maakt een lekkere nacht. De andere dag ga je naar een enorme vlakte waar niets meer te zien is dan heel veel mensen die ook niet precies weten wat ze daar aan het doen zijn. Maar dan komt het leukste: je mag stenen gooien naar een paar zuilen die in Mina staan, net buiten Mekka. Je krijgt je 49 stenen en je gooit ze keihard naar de ”duivel”. Maar je gooit zo hard dat de zuilen omvallen. Je schrikt en kijkt om je heen. De menigte staart je met open mond aan en komt op je af onder het roepen van Alla Akbar. De mannen zwaaien enthousiast met grote kromme zwaarden. O jee, denk je, als dat maar goed afloopt. Je denkt dat je laatste uurtje geslagen heeft. Maar ach, met 72 maagden in het vooruitzicht schik je je in je lot.
Maar nee, je wordt op handen gedragen, de mensen zien in jou de nieuwe profeet, ze gaan op hun knieën voor je, je wordt aanbeden. De menigte pakt je vast en je wordt naar de moskee in Mekka gedragen waar je een preek moet houden. Dat doe je in het Nederlands omdat je geen Arabisch kent en je lult maar wat natuurlijk.
Na de preek moet je met iedereen thee drinken en daar moet je zo van plassen dat je heimelijk in de menigte kunt verdwijnen en terug kunt gaan naar Nederland. De moslims zijn radeloos en schrijven uiteindelijk een nieuw boek: De Verdwenen profeet.

- 100 gram margarine of boter
- 100 gram tarwemeel
- 100 gram suiker
- 100 gram zoete amandelen
- wat marmelade of jam

Week de amandelen in warm water en pel ze waarna je ze in mootjes hakt. Nou ja, in hele kleine stukjes. Malen mag ook. Kneed ze met de boter, de suiker en het meel tot een stevige bal en verdeel die in twee gelijke stukken. Druk de ene helft uit op de bodem van een met boter besmeerde, niet al te grote, taartvorm en zorg er voor dat dat het deeg zo dun mogelijk is. Bak het in een matig warme oven lichtbruin en gaar in ongeveer twintig minuten. Even laten afkoelen en de koek uit de vorm halen. Doe hetzelfde nog een keer waarna je de twee delen op elkaar legt met jam er tussen. Lekker bij de koffie of na vijf biertjes.

Voor de zatlappen onder ons maar weer eens iets met alcohol. En dit eenvoudige recept gaat helemaal terug naar de oude Grieken.
Aphrodite was de Griekse godin van de liefde, schoonheid en vruchtbaarheid en geboren uit zeeschuim. Zij was de dochter van Zeus, de oppergod, dus ze had wel iets in de melk te brokkelen in dat godenwereldje. Ze trouwde met een kreupele vuurgod en dat had ze niet moeten doen. Je weet hoe dat gaat met water en vuur. Zo gebeurde het dat Aphrodite de bloemetjes nogal eens buiten zette en afspraakjes maakte met andere goden. Van die andere goden, Ares en Dionysus, kreeg ze zelfs een kind. Maar voor zij die goden zo ver kreeg dat zij bij haar in bed stapten, want je weet maar nooit met de dochter van de oppergod, bood zij haar toekomstige minnaars in wijn gedrenkte meloen aan. Tja, en na een glaasje wijn ontluiken de zinnen en zit je al snel te minnekozen en voor je het weet lig je te rollebollen. Dus nemen wij:

- 1 meloen
- beetje suiker
- half flesje witte port

Snijd de meloen rond het steeltje in en wip er het ingesneden gedeelte uit. Giet het vocht met de zaadjes uit de vrucht en lepel het vruchtvlees zo groot mogelijk naar buiten op een bordje. Snijd de stukken in kleine blokjes, strooi er een beetje basterdsuiker overheen en vul de meloen met de blokjes. Giet er de port op, zet het kapje er op en zet de meloen een uurtje of twee op ijs. Wacht tot je vriend of vriendin arriveert en bied het aan in een schaaltje. Nou, als daar geen rollebollen van komt weet ik het ook niet meer.
Pas op: een vriend van mij deed het met rum en na twee schaaltjes viel hij in slaap. Toen hij wakker werd was zijn vriendin er met een ander vandoor.

Tja, je gaat natuurlijk niet een lekkere warme bitterkoekjesrumpudding maken zonder een rumsausje om de pudding af te maken.
- 3 eieren
- 3 eierdooiers
- 90 gram suiker
- 1½ deciliter rum
- 1½ deciliter water
- sap van een halve citroen of sinaasappel
- schil van een halve citroen of sinaasappel

Klop met een vork de drie eieren en de dooiers van nog eens drie eieren en de suiker door elkaar. Voeg er de rum, het water, het vruchtensap en de schil bij en roer de saus op een zacht vuurtje tot ze een beetje gebonden is en het schuim verdwenen is.
De zatlappen onder ons kunnen het water ook vervangen door rum. Nadeel is dat je binnen de kortse keren op de bank in slaap valt. En dat is een beetje lullig voor je partner die net een ander plannetje voor op de bank in gedachten had.

Waar zie je nog moscovietjes tegenwoordig? En dan heb ik het natuurlijk niet over de kindertje van Bram. Moscovietjes zijn kleine cakejes die je bakt in speciale vormpjes. Wie weet heeft de Marskramer er nog een paar liggen. Anders Marktplaats of de rommelmarkt. Bij de bakafdeling van de supermarkt kun je misschien ook van die papieren cakevormen kopen.

Wat hebben wij nodig?

- 6 eierdooiers
- 50 gram melissuiker (neem de gewone kristalsuiker)
- 10 gram citroenrasp
- 4 eiwitten
- 50 gram schiftsuiker (hele fijne griessuiker)
- 110 gram patenbloem
- 75 gram margarine
- 50 gram krenten
- 50 gram rozijnen

We gaan er een koud beslagje van maken. Zorg voor harde margarine en snijd deze goed fijn. De eidooiers roeren met de melissuiker en citroenrasp. De eiwitten opkloppen met de schiftsuiker in de beslagkom. Dan de dooiers erbij, daarna de bloem en de margarine en vervolgens de krentjes en rozijntjes. Een flinke scheut rum erbij (kun je ook weglaten) en de visite gaat je steeds aardiger vinden. Alles goed doorspatelen. De vormpjes voor driekwart vullen en afbakken in een matig warme oven. Geef een cakeje aan je warme bakker en verkoop hem dit recept. Heeft hij ook weer eens een volle winkel.

Een lichte hoofdmaaltijd (voor de lijners onder jullie) of een nagerecht maken we van rijst met appelen. En gelijk maar voor twee dagen.
- 300 gram rijst
- 3 pond zure appelen
- 150 gram suiker
- een halve citroenschil
- beetje zout

Was de rijst tot het water volkomen helder is. Zet ze op met water, de citroenschil en het zout. Breng ze op een flink vuur vlug aan de kook en voeg er dan de appelen bij die geschild, in vieren gesneden, van de klokhuizen ontdaan en gewassen zijn.
Laat alles samen op een zacht vuur gaar worden, neem er de citroenschil uit en roer er met een houten pollepel vlug de suiker door zonder de korrels kapot te roeren. Voila, en lekker warm opdienen.

Heb je kinderen? Neem dan een paar leuke vormpjes en vul ze met de appelrijst. Strooi er wat paneermeel over, leg er een paar klontjes boter op en laat ze in de oven mooi bruin worden.